«Η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως περισσότερη ανάπτυξη, προκειμένου να υπερβεί την κρίση. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, κάποιοι Ευρωπαίοι ηγέτες επιδιώκουν τη χαλάρωση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας. Ο στόχος της μεγαλύτερης ανάπτυξης είναι ορθός, ωστόσο οι προτάσεις για την επίλυση του προβλήματος είναι εσφαλμένες». Η παραπάνω εκτίμηση ανήκει στον Μαρσέλ Φράτσερ, πρόεδρο του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών, DIW, ο οποίος σε άρθρο που έγραψε στη γερμανική οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt» υποστήριξε ότι «αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη δεν είναι περισσότερο κράτος και περισσότερα χρέη αλλά περισσότερη αγορά, περισσότερη καινοτομία και περισσότερη ανταγωνιστικότητα».
Ο Γερμανός οικονομολόγος επικαλείται μελέτη του DIW, σύμφωνα με την οποία η Ευρώπη χρειάζεται «μια ατζέντα ιδιωτικών επενδύσεων», προκειμένου να καλυφθεί το «τεράστιο κενό επενδύσεων» σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωζώνης και να διασφαλιστεί βιώσιμη ανάπτυξη.
Ο Φράτσερ παραδέχεται ότι οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν δρομολογήσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες, ωστόσο, δεν επαρκούν, προκειμένου να μπει τέλος στην κρίση. «Κυρίως το πρόβλημα της νεανικής ανεργίας σε πολλές περιοχές της Ευρώπης απειλεί να στερήσει τις μελλοντικές ευκαιρίες από μια ολόκληρη γενιά».
Ο Φράτσερ χαρακτηρίζει «αχίλλειο πτέρνα» της Ευρωζώνης «το μεγάλο κενό ιδιωτικών επενδύσεων» και υπενθυμίζει ότι οι τελευταίες έχουν μειωθεί από το 2008 κατά 4%. «Οι ιδιωτικές επενδύσεις κατέχουν κεντρικό ρόλο στο ΑΕΠ, καθώς ενισχύουν τόσο την πλευρά της προσφοράς όσο και εκείνη της ζήτησης. Δημιουργούν θέσεις εργασίας, ενισχύουν τις καινοτομίες, οδηγούν σε υψηλότερη παραγωγικότητα και έτσι σε μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη» τονίζει.
Τέλος, προτείνει μια «επενδυτική ατζέντα» που, ανάμεσα στα άλλα, περιλαμβάνει και τη δημιουργία ενός Επενδυτικού Ταμείου για τη στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων, το οποίο θα στηρίζεται στη δομή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων (ΕΙΒ). Με τις εγγυήσεις των κρατών-μελών, το Ταμείο θα μπορούσε να αναχρηματοδοτηθεί με ευνοϊκούς όρους και έτσι να είναι σε θέση να προσφέρει με τους ίδιους όρους κεφάλαια σε επιχειρήσεις στις χώρες της κρίσης. Οπως επισημαίνει ο Μαρσέλ Φράτσερ, στόχος του Ταμείου θα είναι η άμβλυνση της οικονομικής αβεβαιότητας μέσω των κρατικών εγγυήσεων.
