Μεταφέρουν στο σανίδι το δράμα για τους αγνοουμένους της Κύπρου μέσα από ένα αριστουργηματικό κείμενο του ταλαντούχου θεατρικού συγγραφέα Βασίλη Κατσικονούρη. Μια παράσταση που ανεβαίνει με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από τα οδυνηρά γεγονότα του ’74 και την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο.
Η Αιμιλία Υψηλάντη, ο Αλέξανδρος Σταύρου και η Μαρία Τσαρούχα από τις 9 Οκτωβρίου θα μας παρουσιάζουν στο θέατρο Αργώ -το εδώ και χρόνια καλλιτεχνικό στέκι της Αιμιλίας Υψηλάντη- ένα κοινωνικό θεατρικό έργο που μας υπενθυμίζει για ακόμη μία ακόμη ότι ένας λαός χωρίς μνήμη δεν έχει μέλλον. Λίγο πριν από την έναρξη των παραστάσεων του θεατρικού «Οι αγνοούμενοι. Μια ενδιαφέρουσα ζωή» η κυρία Αιμιλία Υψηλάντη μάς μιλάει γι’ αυτό αλλά και για τα επόμενα σχέδια του καλλιτεχνικού οργανισμού της.
«Το εν λόγω έργο είχε παρουσιαστεί τον περασμένο Ιούνιο για μόνο μια παράσταση στο Ιδρυμα “Μ. Κακογιάννης”, στο πλαίσιο των καλλιτεχνικών εκδηλώσεων “Αγνοούμενοι 1974-2014” και αγκαλιάστηκε θερμά από το κοινό» εξηγεί στη «δημοκρατία» η γνωστή ηθοποιός. «Είναι ένα εξαιρετικό κείμενο που γράφτηκε το 2005 και στο οποίο θίγεται ένα ζήτημα που αποτελεί ανοιχτή πληγή για τον Ελληνισμό. Και μάλιστα φέτος έχει μια επικαιρότητα, τόσο λόγω της “μαύρης” επετείου όσο και λόγω της πρόσφατης καταδίκης της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την εισβολή στην Κύπρο» συνεχίζει η ίδια.
Κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας, ένα ζευγάρι μεσήλικων -τους υποδύονται ο Αλέξανδρος Σταύρου και η Μαρία Τσαρούχα-, το οποίο δέχεται την επίσκεψη της μεγάλης αδερφής (Αιμιλία Υψηλάντη) από την Κύπρο. Η φαινομενικά ευτυχισμένη ζωή τους θα διαταραχθεί, μια και το ζευγάρι αρχίζει να ασφυκτιά από την εμμονή της να βρει τον αγνοούμενο αδερφό της. «Η εμφάνιση της μεγάλης αδερφής λειτουργεί καταλυτικά στη σχέση τους» εξηγεί η κυρία Υψηλάντη. «Ο ερχομός της ταράζει τα νερά, διότι εκείνη κουβαλά το χρέος της υπενθύμισης για τον αγνοούμενο αδερφό. Μπαίνει στο σπίτι και τους αποκαλύπτει τις αδυναμίες τους. Διότι το ζευγάρι αντιμετωπίζει τη ζωή όπως ακριβώς κάναμε όλοι οι Ελληνες τα τελευταία χρόνια. Διώχνοντας, δηλαδή, μακριά από τη σκέψη μας οτιδήποτε μας έκανε να αισθανόμαστε άβολα».
Στο πρόγραμμα της θεατρικής σκηνής, την οποία με τόση αγάπη και μεράκι δημιούργησε η χαμηλών τόνων ηθοποιός, περιλαμβάνεται ακόμη και ο ποιητικός μονόλογος «Ο γιος μου ο Ελπήνορας». Πρόκειται για ένα έργο που έχει γραφτεί ειδικά για το θέατρο Αργώ από τον Δημήτρη Λέντζο. Η ίδια ενσαρκώνει την τραγική μάνα που αναζητά τον αγνοούμενο γιο της. Το θεατρικό είχε παρουσιαστεί τον περασμένο Ιούνιο, παρουσία αντιπροσώπων των συλλόγων των Αγνοουμένων της Κύπρου. Να σημειωθεί ότι το θεατρικό πρόγραμμα του Αργώ, το οποίο βρίσκεται στο Μεταξουργείο, συμπληρώνεται και από το έργο «Η ζωή μου στην τέχνη» που θα κάνει πρεμιέρα στις αρχές Νοεμβρίου.
«Οι ηθοποιοί εργάζονται με μηδενική ανταμοιβή»
Η οικονομική κρίση, όπως εκμυστηρεύεται η Αιμιλία Υψηλάντη, την έχει επηρεάσει -όπως άλλωστε και όλους τους πολίτες- ανεπανόρθωτα. «Οι ηθοποιοί εργαζόμαστε με σχεδόν μηδενική ανταμοιβή. Τα ενοίκια παραμένουν πολύ υψηλά, έχουν μπει και φόροι καθώς και άλλες πολλές επιβαρύνσεις. Είναι δύσκολα» συνεχίζει η ίδια μιλώντας και με ιδιαίτερη αγάπη για τους νεότερους συναδέλφους της. «Τα παιδιά είναι πραγματικά άξια θαυμασμού. Εχουν μεγάλα αποθέματα ενέργειας και παλεύουν γι’ αυτό που αγαπούν».
Γιώτα Βαζούρα