Οι εξελίξεις για τη Χρυσή Αυγή μπαίνουν σε νέα φάση, όχι μόνο σε δικαστικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, ύστερα από την πρόταση του εισαγγελέα για παραπομπή σε δίκη όλων των βουλευτών της.
Η εισήγηση του κ. Ι. Ντογιάκου προς το Συμβούλιο Εφετών, που χρονικά ακολούθησε τη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, συνέπεσε και με την ανάπτυξη μιας έντονης φημολογίας σχετικά με το αν θα υπολογιστούν ή όχι οι ψήφοι των βουλευτών της Χρυσής Αυγής για την προεδρική εκλογή σε μερικούς μήνες. Οι φήμες διαψεύστηκαν μεν μέσω ανεπίσημων διαβεβαιώσεων, αλλά πίσω από τον καπνό που βγήκε υπάρχει φωτιά, η οποία μάλιστα εξακολουθεί να σιγοκαίει…
Κατά τις πληροφορίες που διακινήθηκαν μεταξύ νομικών και πολιτικών παραγόντων, ο χαρακτηρισμός της Χρυσής Αυγής ως «εγκληματικής οργάνωσης» μπορεί να ανοίξει τον δρόμο ώστε να μην της επιτραπεί να συμμετάσχει στη διαδικασία για την ανάδειξη νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Λέγεται ότι ορισμένοι συνταγματολόγοι, χωρίς να κατονομάζονται, εμφανίστηκαν σε παρασκηνιακές συζητήσεις πρόθυμοι και να γνωμοδοτήσουν σχετικά, στην περίπτωση που η Βουλή (ή μήπως η κυβέρνηση;) επέλεγε να προχωρήσει προς αυτήν την κατεύθυνση…
Το ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι η συζήτηση αυτή δεν αφορά μόνο τους προφυλακισμένους, αλλά το σύνολο των βουλευτών που εξελέγησαν με τη Χρυσή Αυγή. Το νομικό έρεισμα αναζητείται, από τους υποστηρικτές της ιδέας, στο περιεχόμενο της εισαγγελικής πρότασης, βάσει της οποίας η εγκληματική οργάνωση πήρε τη μορφή πολιτικού κόμματος και προτείνεται η παραπομπή ακόμη και των δύο ανεξάρτητων πλέον βουλευτών Χρ. Αλεξόπουλου και Στ. Μπούκουρα.
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση επιχειρείται να παρακαμφθεί με το επιχείρημα ότι υπάρχει ήδη ένα προηγούμενο με την απόφαση της Βουλής να αναστείλει την κρατική χρηματοδότηση στη Χρυσή Αυγή.
Από τη στιγμή που πυροδοτήθηκε αυτή η συζήτηση, βουλευτές και στελέχη όλων των πτερύγων άρχισαν να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι κάτι τέτοιο είναι αντισυνταγματικό και δεν πρόκειται να συμβεί. Ωστόσο, στην ίδια χρονική συγκυρία απαγορευόταν, χωρίς καμία ιδιαίτερη αντίδραση, στους προφυλακισμένους βουλευτές της Χρυσής Αυγής να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία για την ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, μία από τις κορυφαίες διαδικασίες του Κοινοβουλίου. Κατ’ αναλογία, μάλιστα, αναμένεται ότι δεν θα τους επιτραπεί να πάρουν μέρος σε μερικές εβδομάδες και στη συζήτηση του νέου Προϋπολογισμού, που ισοδυναμεί και αυτή με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης. Επομένως, τα μέχρι στιγμής πραγματικά δεδομένα δεν διασφαλίζουν τη δυνατότητά τους να ψηφίσουν για νέο Πρόεδρο Δημοκρατίας.
Βεβαίως η ειδοποιός διαφορά είναι ότι για την ψήφο εμπιστοσύνης και τον Προϋπολογισμό η πλειοψηφία υπολογίζεται επί των παρόντων, ενώ για την προεδρική εκλογή επί του συνόλου. Γι’ αυτό και η ακροβασία επιχειρείται να στηριχθεί στην ερμηνεία του «όλου αριθμού» των βουλευτών και πιο συγκεκριμένα στο αν μια (υπό κατηγορία) «εγκληματική οργάνωση» μπορεί να συμπεριλαμβάνεται στο κοινοβουλευτικό σώμα που θα εκλέξει τον ανώτατο πολιτειακό άρχοντα.
Στην περίπτωση κατά την οποία κάτι τέτοιο έβρισκε εφαρμογή, θα έπρεπε να αφαιρεθούν από τους 300 οι 18 βουλευτές που τον Ιούνιο του 2012 εξελέγησαν με τις λίστες της Χρυσής Αυγής. Κατά συνέπεια, για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας θα χρειάζονταν 169 ή 170 (και όχι 180) βουλευτές.
Πολιτικά πάντως οι συγκρούσεις αναφορικά με τον ρόλο της Χρυσής Αυγής στην προεδρική εκλογή ξεκίνησαν ήδη. Ο Ευ. Βενιζέλος στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης επέκρινε την αξιωματική αντιπολίτευση διότι στα 120 όχι θέλει να συνυπολογίσει και τη Χρυσή Αυγή, ενώ, από την αντίθετη πλευρά, η κυβέρνηση εγκαλείται ότι είναι έτοιμη να προσμετρήσει στο πιθανό άθροισμα των 180 ακόμη και τους δύο ανεξάρτητους προερχόμενους από τη Χρυσή Αυγή. Σε κάθε περίπτωση, ο υφιστάμενος αποκλεισμός των προφυλακισμένων βουλευτών από τις κρίσιμες ψηφοφορίες αρχίζει να γεννά αντιδράσεις, στο πλαίσιο των οποίων διατυπώνονται και σημαντικές προτάσεις, όπως του συνταγματολόγου και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργου Κατρούγκαλου να τους παρέχεται η δυνατότητα να ψηφίζουν με επιστολική ψήφο.
Το σενάριο που δεν υλοποιήθηκε
Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται σκέψεις και καταστρώνονται σενάρια για τον εξοβελισμό της Χρυσής Αυγής. Οπως είχε αποκαλύψει τον περασμένο Ιανουάριο η «κυριακάτικη δημοκρατία», ο συνταγματολόγος Γιώργος Σωτηρέλης ετοίμαζε σχέδιο -που υπό το βάρος των αντιδράσεων δεν προχώρησε- για τον αποκλεισμό των στελεχών της Χρυσής Αυγής -ως μελών «εγκληματικής οργάνωσης»- από τις εκλογές. Και είχε στηριχθεί στο, ανυπόστατο τελικά, επιχείρημα ότι υπάρχουν διατάξεις Προεδρικού Διατάγματος του 1974, που ίσχυσε έως το 2002 και προβλέπει «εκτός από τις συνθήκες κατάλυσης του πολιτεύματος, το να μη συμμετέχουν ως υποψήφιοι κάποιοι που διώκονται για συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης και συμμετοχή σ’ αυτήν ή όταν είναι βεβαρημένα τα μέλη ενός κόμματος με εγκλήματα με ρατσιστικό κίνητρο».
Ανδρέας Καψαμπέλης
