Τζιχάντ. Ενας «ιερός πόλεμος» ακήρυχτος έως το τέλος της δεκαετίας του ’90 που στην αυγή της νέας χιλιετίας άλλαξε τον ρου της Ιστορίας με τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι και το ανθρωποκυνηγητό που έχουν εξαπολύσει σύσσωμες οι ευρωπαϊκές Αρχές στην προσπάθειά τους να ξετυλίξουν το κουβάρι της διεθνούς τρομοκρατίας υπενθυμίζουν ότι οι πιο ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις που επί χρόνια χαρτογραφούνταν από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε ολόκληρο τον πλανήτη. Από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική έως τη Βοστόνη, το Παρίσι, το Σίδνεϊ και ολόκληρη τη Δύση ένα ταξίδι τρόμου… Στον χάρτη της διεθνούς τρομοκρατίας δέκα είναι οι πιο επικίνδυνες οργανώσεις.
Αλ Κάιντα: Η «μητέρα» της Τζιχάντ πρωτοεμφανίστηκε το 1989 και σκόρπισε τον τρόμο με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου το 2001. Ιδρυτής και ηγέτης της οργάνωσης ήταν ο Οσάμα μπιν Λάντεν μέχρι το 2011, οπότε και εκτελέστηκε στο Πακιστάν. Τον διαδέχθηκε ο Αϊμάν αλ Ζαουάχρι. Η τελευταία χώρα που ανακοινώθηκε από τον Αλ Ζαουάχρι ότι θα μπει στο δίκτυο της οργάνωσης είναι η Ινδία.
Ισλαμικό Κράτος: Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) ξεκίνησε τη δράση του ως το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε, είναι τζιχαντιστική στρατιωτική οργάνωση του Ιράκ και της Συρίας που στις 29 Ιουνίου 2014 ανακήρυξε μονομερώς την ίδρυση χαλιφάτου σε εκτάσεις της Συρίας και του Ιράκ, με πρωτεύουσα τη Ράκα. Αρχηγός της οργάνωσης είναι ο Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι, πρώην στέλεχος της Αλ Κάιντα, που περιλαμβάνεται στη λίστα των δέκα πιο επικίνδυνων τρομοκρατών στον κόσμο. Το Ισλαμικό Κράτος, μετά και την κατάληψη της Μοσούλης, είναι η ισχυρότερη οικονομικά τρομοκρατική οργάνωση παγκοσμίως, με «ταμείο» 300 εκατομμυρίων ευρώ και πολλές πετρελαιοπηγές.
Αλ Κάιντα Αραβικής Χερσονήσου: Είναι ακόμη ένα παρακλάδι μαχητικών ισλαμιστών της Αλ Κάιντα, που δραστηριοποιείται κυρίως στην Υεμένη και τη Σαουδική Αραβία. Η οργάνωση με ανακοίνωσή της ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις στο Παρίσι. Δημιουργήθηκε το 2009 από τη συγχώνευση των δύο τοπικών οργανώσεων της Αλ Κάιντα στην Υεμένη και τη Σαουδική Αραβία.
Aλ Νούσρα: Παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία και τον Λίβανο, η οργάνωση δημιουργήθηκε στις αρχές του 2012, κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου. Αποτελείται από σουνίτες μουτζαχεντίν, που στόχο έχουν να ανατρέψουν το καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ στη Συρία και να δημιουργήσουν ισλαμικό κράτος. Το μέτωπο της Αλ Νούσρα είναι η επίσημη πτέρυγα της Αλ Κάιντα στη Συρία.
Αλ Σαχάμπ: Ιδρύθηκε το 2006 και στα αραβικά σημαίνει «νεολαία». Η καρδιά της οργάνωσης χτυπά στη Νότια Σομαλία και στόχος της είναι η επιβολή της σαρία. Από το 2012 η οργάνωση αποτελεί και επίσημα παρακλάδι της Αλ Κάιντα. Ηγέτης της έως το 2014 ήταν ο Αχμέντ Αμπντί Γκοντάν, που σκοτώθηκε σε επιδρομή μη επανδρωμένου αεροσκάφους των αμερικανικών δυνάμεων. Τη θέση του έχει καταλάβει ο Αχμεντ Ουμάρ Αμπού Ουμπέιντα. Το μεγαλύτερο χτύπημα της οργάνωσης ήταν τον Σεπτέμβριο του 2013, στο εμπορικό κέντρο Westgate, στο Ναϊρόμπι της Κένυας.
Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ (ΑQIM): Η Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγρέμπ εμφανίστηκε το 1998 στην Αλγερία. H ονομασία Mαγκρέμπ προσδιορίζει την περιοχή της Βορειοδυτικής Αφρικής που περιλαμβάνει το Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία. Μέλη της είναι Αλγερινοί αλλά και τοπικές κοινότητες της Σαχάρας, όπως οι Τουαρέγκ και Μπεραμπίσχ από το Μάλι και το Μαρόκο.
Ανσάρ αλ Σαρία: Ισλαμική οργάνωση της Λιβύης που θέλει να εφαρμόσει τη σαρία σε ολόκληρη τη χώρα. Επικεφαλής της είναι ο Μοχάμεντ αλ Ζεχάουι. Η οργάνωση βρίσκεται πίσω από την επίθεση στο αμερικανικό προξενείο το 2012, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του Αμερικανού πρεσβευτή.
Ανσαρ Μπάιτ αλ Μάκντις: Οργάνωση της Αιγύπτου στη Χερσόνησο του Σινά, που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Αραβικής Ανοιξης το 2011. Φέρεται να χρηματοδοτείται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και είναι σύμμαχος του Ισλαμικού Κράτους.
Αμπού Σαγιάφ: H Αμπού Σαγιάφ, δηλαδή «Ο πατέρας των σπαθιών» στα αραβικά, εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1991, διεκδικώντας την ίδρυση ενός ανεξάρτητου θεοκρατικού κράτους στα πρότυπα του Ιράν. Η οργάνωση ευθύνεται για απαγωγές, δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις. Προπύργιο της οργάνωσης είναι το Τζόλο στις νότιες Φιλιππίνες. Το 2000 η οργάνωση είχε απαγάγει 21 τουρίστες, τους οποίους άφησε ελεύθερους ύστερα από μήνες, μετά την καταβολή λύτρων από τον Μουαμάρ Καντάφι. Το 2004 η Αμπού Σαγιάφ κατηγορήθηκε για το ναυάγιο ενός φέρι στη Μανίλα με περισσότερους από 100 νεκρούς.
Η Μπόκο Χαράμ που τρέμει η Αφρική
Μπόκο Χαράμ: Η Μπόκο Χαράμ ξεκίνησε τη δράση της το 2002 στη Νιγηρία, την πολυπληθέστερη χώρα της Αφρικής, αλλά και την πιο πλούσια, αφού είναι η μεγαλύτερη παραγωγός πετρελαίου της αφρικανικής ηπείρου. Η δράση της εκτείνεται και στα γειτονικά κράτη του Καμερούν, του Νίγηρα και του Τσαντ. Ιδρυτής της οργάνωσης ήταν ο Μοχάμεντ Γιουσούφ, ο οποίος το 2009 σκοτώθηκε από τις Αρχές της χώρας. Διάδοχός του μέχρι και σήμερα είναι ο Αμπουμπακάρ Σεκάου. Στην τοπική διάλεκτο της βόρειας Νιγηρίας Μπόκο Χαράμ σημαίνει «Η δυτική παιδεία είναι αμαρτία». Στόχος της οργάνωσης είναι η ίδρυση ισλαμικού κράτους στη Νιγηρία και προσπαθούν να το πετύχουν με απαγωγές κοριτσιών από σχολεία, βομβιστικές επιθέσεις, δολοφονίες αξιωματούχων της χώρας, καθώς αυτές είναι μερικές από τις ενέργειές τους.
Στέλλα Θεοδώρου
