Τη ρήξη με τους δανειστές και εταίρους που «σφίγγουν τη θηλιά της οικονομίας», ζητά αρθρογράφος του ιστότοπου iskra.gr, το οποίο απηχεί τις απόψεις Λαφαζάνη και της Αριστερής Πλατφόρμας. Στο άρθρο που υπογράφει ο Άκης Μπαδογιάννης αναφέρεται ότι οι εταίροι θέλουν να «πνίξουν κάθε υποκριτικό ίχνος ρευστότητας και να σπρώξουν τη χώρα σε χρεοστάσιο» ενώ υποστηρίζεται ότι μετά τη ρήξη υπάρχουν εναλλακτικοί και ελπιδοφόροι δρόμοι για το μέλλον. Ταυτόχρονα αφήνονται αιχμές για το Μαξίμου που αναζητά έναν «έντιμο συμβιβασμό».
Το άρθρο του iskra.gr “Την ώρα που οι κυρίαρχοι της ΕΕ προσφέρουν ανέξοδα προς την ελληνική κυβέρνηση τσάι με συμπάθεια, την ίδια ώρα με περισσή κυνικότητα που συνοδεύεται με αγριότητα, σφίγγουν όλο και περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό της οικονομίας, με προφανή στόχο να πνίξουν κάθε υποκριτικό ίχνος ρευστότητας και να σπρώξουν τη χώρα σε χρεοστάσιο, ελπίζοντας ότι με την απειλή του τελευταίου θα την καθυποτάξουν στις απαιτήσεις τους. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΚΤ αύξησε ελάχιστα τον ΕLA προς τις τράπεζες, μόλις κατά 1,3 δις και ταυτόχρονα προέβη σε ουσιαστική και ετσιθελική απαγόρευση στις τελευταίες να αγοράσουν έντοκα γραμμάτια του δημοσίου, προκειμένου να υποβοηθήσουν χρηματοδοτικά το ελληνικό δημόσιο.
Την ίδια ώρα, ο EFSF βάζει στο «ψυγείο» την επιστροφή των 1,2 δις ευρώ, που δικαίως διεκδικεί η κυβέρνηση. Προφανής στόχος των πιστωτών και του σκληρού πυρήνα των εταίρων της ΕΕ είναι να στραγγαλίσουν τη χώρα, πιστεύοντας ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει άλλες επιλογές από το να υποταχθεί, αφού οι όποιες εναλλακτικές πολιτικές, οικονομικές και εξωτερικές επιλογές για τη χώρα προβάλλονται από τα κατεστημένα και όχι μόνο, κέντρα ως δήθεν καταστροφικές. Δυστυχώς, όσο περνούν οι βδομάδες και παρά τις φιλοφρονήσεις, ο κλοιός που έχουν προκαλέσει οι αποκαλούμενοι «εταίροι» γύρω από τη χώρα μοιάζει να στενεύει, ενώ η πρόκληση για την αναζήτηση νέων εναλλακτικών δρόμων γίνεται όλο και πιο επείγουσα και επιτακτική. Το δίλημμα των πιστωτών υποταγή ή στραγγαλισμός της οικονομίας δεν είναι καθόλου υπαρκτό. Η Ελλάδα έχει πολλούς εναλλακτικούς δρόμους, πολύ προτιμότερους από την αναδίπλωση και πραγματικά ελπιδοφόρους για το μέλλον, παρά τις όποιες απολύτως προσωρινές δυσκολίες που παρουσιάζουν.”
