«Κόλαση» χαρακτήρισε την κατάσταση που θα δημιουργηθεί, σε περίπτωση που η Ελλάδα οδηγηθεί εκτός του ευρώ, ο Πολ Κρούγκμαν, προσθέτοντας ότι η μετάβαση στο νέο νόμισμα θα ήταν εφιαλτική. Ταυτόχρονα, σε ομιλία του στην Αθήνα, τάχθηκε υπέρ ενός έντιμου συμβιβασμού, εναντιώθηκε όμως στη συνέχιση της πολιτικής λιτότητας. Παράλληλα, άφησε σαφείς αιχμές κατά του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε λέγοντας ότι «ελπίζουμε ότι δεν μιλά εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης».
Ο νομπελίστας οικονομολόγος βρίσκεται στην Αθήνα όπου έδωσε διάλεξη με θέμα «Εurope: What next?», προσκεκλημένος του Ινστιτούτου Ερευνών και Πολιτικής Στρατηγικής για την Ανάπτυξη και τη Διακυβέρνηση (ADGI-INERPOST) στο πλαίσιο εκδήλωσης του Megaron Plus.
Ο κ. Κρούγκμαν τάχθηκε υπέρ των μεταρρυθμίσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο -κυρίως- στο ευρωσύστημα, υποστηρίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Χαρακτήρισε μάλιστα «καταστροφή» τον χαμηλό ευρω-πληθωρισμό και μίλησε για περαιτέρω τραπεζική ένωση και δημοσιονομική ενοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
«Πρέπει να καταλάβουμε τι πήγε στραβά τα τελευταία έξι χρόνια» τόνισε ο κ. Κρούγκμαν, ο οποίος παραδέχτηκε μεν ότι πολλοί πιστεύουν πως το ευρώ ήταν λάθος, αλλά τώρα, όπως υποστήριξε, δεν μπορούμε να το αναιρέσουμε.
Ο κ. Κρούγκμαν έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον «ιό του αποπληθωρισμού», παρομοιάζοντας την Ευρώπη με την Ιαπωνία: «Η Ευρώπη μοιάζει με την Ιαπωνία χωρίς την κοινωνική συνοχή. Όλη η κατάσταση χειροτέρεψε λόγω κακής διάγνωσης».
Είπε επίσης πως αν η Ελλάδα δεν είχε μπει στο ευρώ θα είχε υποτιμήσει το νόμισμα και θα μπορούσε να είχε την τύχη της Αργεντινής το 2001.
Ως βασικό θέμα που ταλανίζει την ελληνική οικονομία, ο κ. Κρούγκμαν, διαπιστώνει την ανταγωνιστικότητα: «Πρέπει να βρεις λύση στα δημοσιονομικά, αλλά το ερώτημα είναι πως κάνεις την οικονομία σου ανταγωνιστική χωρίς να υποτιμήσεις το νόμισμα σου».
Η Ελλάδα -όπως είπε- είναι πλέον μια χώρα με χαμηλό εργατικό κόστος, αλλά αυτό δεν φαίνεται λόγω αστάθειας και αν δεν υπήρχε ανεργία στην Ελλάδα θα είχε τεράστιο πρωτογενές πλεόνασμα.
Ως λύση, ο διακεκριμένος οικονομολόγος ζητά να μπει τέλος στη σκληρή λιτότητα. Παράλληλα, ανέφερε ότι -λόγω του μικρού μεγέθους της σε σχέση με την οικονομία της Ευρωζώνης- αρκεί η Ελλάδα να βελτιώσει τις επιδώσεις της σε δύο ή τρεις εξαγωγικούς τομείς, προκειμένου να επανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της.
Επιπλέον, ενώ τόνισε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται και δεν μπορεί να αντέξει παραπάνω λιτότητα, ξεκαθάρισε ότι δεν πρέπει να ανατραπούν τα όσα έγιναν την τελευταία πενταετία, καθώς βοήθησαν ώστε η χώρα να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της. Μάλιστα, έκανε λόγο για τεράστιες αλλαγές που θα ήταν αδιανότητες σε άλλες χώρες και οι οποίες οδήγησαν σε συρρίκνωση της οικονομίας.
«Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να έχει μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά δεν θα πρέπει και να ζητά επιπλέον χρήματα», ξεκαθάρισε.
Σύμφωνα με τον κ. Κρούγκμαν, οι Ευρωπαίοι νομίζουν ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να καταλάβουμε τι γίνεται, όμως η ΕΕ είναι πολύ σοβαρό σχέδιο και πρέπει να υποστηριχθεί και από την άλλη όχθη του Ατλαντικού. «Η ευρωπαϊκή ιδέα είναι εξίσου σημαντική σε όλο τον κόσμο», ανέφερε.
Ο Πολ Κρούγκμαν, ο «σημαντικότερος πολιτικός αρθρογράφος της Αμερικής» σύμφωνα με το περιοδικό The Washington Monthly, ομιλεί στο Μέγαρο Μουσικής για την πορεία και το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας υπό το πρίσμα της ύφεσης που έχουν προκαλέσει οι πολιτικές λιτότητας. Θα αναφερθεί επίσης στο μίγμα πολιτικών που θα πρέπει να υιοθετηθούν ώστε να καταστεί βιώσιμο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Τον Πολ Κρούγκμαν προλόγισε ο Γεράσιμος Αρσένης, πρόεδρος του Ινστιτούτου Ερευνών και Πολιτικής Στρατηγικής για την Ανάπτυξη και τη Διακυβέρνηση (ADGI-INERPOST). Την εκδήλωση συντονίζει ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ερευνών και Πολιτικής Στρατηγικής για την Ανάπτυξη και τη Διακυβέρνηση (ADGI-INERPOST), που είναι μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση, η οποία, από την ίδρυσή της το 1992, επικεντρώνεται σε θέματα ανάπτυξης και διακυβέρνησης σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, με στόχο την προώθηση του δημοσίου διαλόγου και τη διατύπωση τεκμηριωμένων προτάσεων δημόσιας πολιτικής.
