Σοβαρές αιχμές κατά Γεωργίου (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), Σακελλαρίου (ΤΧΣ) αλλά και Στουρνάρα
«Βόμβες» για τον Ανδρέα Γεωργίου και την Αναστασία Σακελλαρίου, που ελέγχονται ποινικά, αλλά και για τον Γιάννη Στουρνάρα έριξε η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου στην ομιλία της κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την επαναπρόσληψη των δημοσίων υπαλλήλων. Οπως είπε, όσοι «κόπτονται περί επιόρκων πρέπει, επίσης, να τοποθετηθούν καθαρά και σε σχέση με τον ελεγχόμενο ποινικά σημερινό πρόεδρο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. και σε σχέση με την ελεγχόμενη ποινικά σημερινή πρόεδρο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και σε σχέση με τον σημερινό διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, που για πάρα πολλά πράγματα θα πρέπει να ελεγχθεί».
Σε ιδιαίτερα έντονο ύφος η πρόεδρος της Βουλής, κοιτώντας προς τα άδεια έδρανα των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ (οι οποίοι νωρίτερα είχαν αποχωρήσει), σημείωσε: «Αρκετά, λοιπόν, με αυτές τις υποκριτικές και κροκοδείλιες τοποθετήσεις από εκείνους οι οποίοι κατεξοχήν έχουν ενεργήσει καταχρώμενοι την εκτελεστική εξουσία και τη νομοθετική εξουσία την οποία είχαν ακριβώς για να καλύψουν επιόρκους, ακριβώς για να τους παράσχουν ασυλία και ατιμωρησία».
Παράλληλα, η κυρία Κωνσταντοπούλου προχώρησε και σε μια σημαντική αποκάλυψη για τον ρόλο της ΕΚΤ. Οπως είπε, «έχει υπερβεί το πεδίο της αρμοδιότητας και του ρόλου της, έχει εκείνη σύγκρουση συμφερόντων καταγεγραμμένη από την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διότι συντρέχουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δύο ιδιότητες, οι οποίες είναι δυνητικά κι αποδεικνύονται εν τοις πράγμασι ασύμβατες μεταξύ τους: η ιδιότητα του οργάνου της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η ιδιότητα του δανειστή».
Οσον αφορά το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, έκανε λόγο για αποφασιστικό πλήγμα στη μνημονιακή λαίλαπα και τη μνημονιακή πολιτική. «Αυτή εδώ η αίθουσα στέλνει ένα αποφασιστικό μήνυμα υπεράσπισης της κοινωνίας, υπεράσπισης των αδυνάμων, θωράκισης και αποκατάστασης των θυμάτων αυτής της πραγματικά μαύρης περιόδου που ονομάζεται “μνημονιακή περίοδος”, που θα είναι μια παρένθεση στην ιστορία αυτής της μαύρης περιόδου, που είχε πλείστα χαρακτηριστικά αντιδημοκρατικά» κατέληξε.
Αλέξανδρος Διαμάντης
