O μητροπολίτης Σεραφείμ με άρθρο- ηχηρή παρέμβαση μιλά για τον «Μινώταυρο των ναρκωτικών» και τον ρόλο της Εκκλησίας
Ηχηρή παρέμβαση για τα ναρκωτικά και το εμπόριο του θανάτου κάνει με βαρυσήμαντο άρθρο του ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ. Ο δυναμικός ιεράρχης κάνει λόγο για τον «Μινώταυρο των ναρκωτικών», εξηγεί τα αδιέξοδα της εξάρτησης και τη στάση της Εκκλησίας όσον αφορά αυτό το θέμα. Μεταξύ άλλων ο κ. Σεραφείμ αναφέρει:
«Ο εθισμός και η χρήση ναρκωτικών ή εξαρτησιογόνων ουσιών από ανθρώπους κάθε ηλικίας, αλλά κυρίως από τους εφήβους και τους νέους, είναι ένα πολυδιάστατο τραγικό φαινόμενο, που εξαπλώνεται καθημερινά όλο και περισσότερο, φέρνοντας προ των πυλών του θανάτου αυτά τα τραγικά πρόσωπα και τις οικογένειές τους, αλλά και την ίδια την κοινωνία μέσα στην οποία εξελίσσεται αυτή τη παθογένεια.
Η συνήθης αντίδραση στη θέαση ενός τοξικοεξαρτημένου προσώπου, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω αδιαφορίας ή λόγω φοβικών συνδρόμων, είναι άμεση: Δημιουργία ενός περιθωρίου και διατήρηση μιας απόστασης που αποκλείει το φαινόμενο τοξικοεξάρτηση και, κυρίως, τα πρόσωπα των τοξικοεξαρτημένων από την εμβέλεια του πραγματικού ενδιαφέροντος, της βούλησης για παροχή βοήθειας, της συμπάθειας, της αγάπης και, κυρίως, της παρακλητικής προσευχής προς τον Θεό.
Αυτή η αντίδραση οδηγεί αναπόφευκτα σε δύο συμπεράσματα. Πρώτον, στο ότι ο “Μινώταυρος” των ναρκωτικών είναι μια τραγικότητα που φέρει μέσα της τον ίδιο τον θάνατο, στη θέα του οποίου επιλέγει ο άνθρωπος να τραπεί σε φυγή ή να λάβει θέση αγάπης. Δεύτερον, ακριβώς επειδή αυτή η κατάσταση έχει αναφορά στον θάνατο, γίνεται μέτρο αγάπης του χριστιανού προς το πρόσωπο του αδελφού του και πίστεως στον Χριστό και στην Ανάστασή Του, η οποία ξεπερνά κάθε είδους θάνατο.
«Αναπόφευκτο»
Είναι πλέον αναπόφευκτο και πασίδηλο ότι ο σύγχρονος πολιτισμός είναι ο πολιτισμός του εθισμού και της εξάρτησης είτε ως καθημερινή ευκολία και δυνατότητα εξάλειψης κάθε είδους κόπου και δυσκολίας είτε ως αντικατάσταση αυτού που οι άγιοι πατέρες ονομάζουν “εργώδη πνευματική ζωή”.
Στις περιπτώσεις των ναρκωτικών ουσιών, κυρίως αυτών που λαμβάνονται ενδοφλεβίως, όπως η ηρωίνη, τα τελευταία 15 χρόνια έχει προστεθεί στο θέμα “θεραπεία” μια συμπληρωματική παράμετρος, που είναι οι επιδημίες, όπως οι ηπατίτιδες και το AIDS, ασθένειες οι οποίες δημιουργούν επιπλέον δυσκολίες και βασανίζουν τον φορέα και κατά τη διάρκεια της τοξικοεξάρτησής του και στο υπόλοιπο της ζωής του.
Η εξαντλητική εξάρτηση από τις ουσίες, συνεπικουρούμενη από την αναγκαστική εν γένει περιθωριακή και συνήθως παράνομη και άνευ όρων και ορίων αδυσώπητη καθημερινότητα, παίρνει τη μορφή ενός “όλου”, ενός κόσμου μέσα στον οποίο είναι αποκλεισμένος ο τοξικοεξαρτημένος νέος. Αυτό που διαμορφώνει αδυσώπητα την τραγική καθημερινότητά του είναι μια τραγική έλλειψη και ένα τραγικό όλο. Αυτό όμως είναι το κύριο, καίριο και κρίσιμο σημείο για ένα θεραπευτικό έργο. Το θεραπευτικό έργο, λοιπόν, μπορεί να είναι περισσότερο από πλαίσιο και μέθοδος, “ένας χώρος παρέμβασης” των προσώπων αυτών που το υπηρετούν ή, αλλιώς, διακονούν με την εν Κυρίω διακονία.
Κάθε ξεχωριστή περίπτωση και κάθε ιδιαίτερο περιστατικό χρίζει, βεβαίως, ιδιαίτερης μεθόδου, η οποία, εκτός των επιστημονικών θεραπευτικών προτάσεων τις οποίες καλείται ο τοξικοεξαρτημένος να εντάξει στην προοπτική αποκατάστασης της μαρτυρικής ζωής του, συνδέεται και με την προοπτική της σχετιζόμενης με την ασκητική παράδοση της Εκκλησίας θεραπευτική στρατηγικής που έχει νοηματοδοτηθεί από την εργώδη βιοτή των ασκητών αγίων».
«Παραδικαστικό Νο2»: Στη φυλακή πάλι ο αρχιμανδρίτης Γιοσάκης
Τον δρόμο για τις φυλακές έδειξαν οι εφέτες ειδικοί ανακριτές στον αρχιμανδρίτη Ιάκωβο Γιοσάκη και τον πολιτικό μηχανικό Σταύρο Γεωργιτσογιαννάκο, που εμπλέκονται στην υπόθεση του «παραδικαστικού Νο2». Οι πρωταγωνιστές της αποκαλούμενης και «μαφίας των ακινήτων», οι οποίοι κατηγορούνται, εκτός των άλλων, και για απάτες, κομπίνες σε πλειστηριασμούς, εμπόριο χρυσού και άλλες παράνομες δραστηριότητες, κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι τα μεσάνυχτα της Παρασκευής, μετά τις πολύωρες απολογίες τους.
Προφυλακιστέοι για την ίδια υπόθεση κρίθηκαν ο δικηγόρος (και γνωστός από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις στο τηλεριάλιτι «Ερωτοδικείο») Πέτρος Λεωτσάκος, καθώς και ο επίσης δικηγόρος Γιώργος Ασλάνης, οι οποίοι φέρεται, σύμφωνα με τους δικαστές, ότι συμμετείχαν στο «πολυπλόκαμο» κύκλωμα.
Από τη δικαστική έρευνα, αλλά και από το περιεχόμενο των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών προκύπτει ότι «πρωταγωνιστές» στο παράνομο κύκλωμα ήταν ο πολιτικός μηχανικός Σταύρος Γεωργιτσογιαννάκος, ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Γιοσάκης, δικηγόροι, ένας πρόεδρος Εφετών και ένας εφέτης, ένας εισαγγελέας Πρωτοδικών, συμβολαιογράφοι, δικαστικοί επιμελητές και υπάλληλοι δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και αστυνομικοί.
Τα μέλη του κυκλώματος κατηγορούνται ότι εξασφάλιζαν ευνοϊκές δικαστικές αποφάσεις υπέρ κατηγορουμένων με «στημένες» συνθέσεις έδρας, και όλα αυτά με το αζημίωτο.
Η δικογραφία της υπόθεσης του «παραδικαστικού κυκλώματος Νο2» θεωρείται η μεγαλύτερη που έχει σχηματιστεί ποτέ για οργανωμένο έγκλημα, καθώς αποτελείται από 25.000 σελίδες και άλλες τόσες με απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες που κατεγράφησαν από τον κοριό της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ).
Το «κουβάρι» της πολύκροτης υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται τον Οκτώβριο του 2009, όταν ο δικηγόρος Δημήτρης Παρασκευόπουλος, ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό των κατηγορουμένων, αποφάσισε να συνεργαστεί με τις Αρχές και να αποκαλύψει τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης.
