Ακόμα μια απόδειξη ότι εφιαλτικά μεγάλη μερίδα των Ελλήνων πολιτών εξακολουθεί να δοκιμάζεται σκληρά από τις επιπτώσεις της μνημονιακής πολιτικής αποτελούν τα στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η Eurostat για τις υλικές και τις κοινωνικές στερήσεις στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης το 2016.Σύμφωνα με αυτά, η χώρα μας κατατάσσεται στην τρίτη θέση, με την αναλογία των πολιτών που δεν μπορούν να απολαύσουν βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά να ξεπερνά το 1/3 του πληθυσμού. Η κατάσταση είναι χειρότερη μόνο στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, όπου το 50% και το 48% του πληθυσμού αντιστοίχως υποφέρει από τις στερήσεις.
Πιο αναλυτικά, τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι πέρυσι το 36% των Ελλήνων δεν μπορούσε να αποκτήσει ή να συντηρήσει στοιχειώδη αγαθά και υπηρεσίες, όπως η θέρμανση στο σπίτι, ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη ημέρα, δύο ζευγάρια παπούτσια στα μέτρα τους ή η αντικατάσταση των φθαρμένων ρούχων ή επίπλων του.
Για τους περισσότερους από τους πολίτες αυτούς ήταν επίσης πολυτέλεια να βγαίνουν μία φορά τον μήνα με την οικογένεια ή με φίλους για ποτό ή φαγητό, να διατηρούν αυτοκίνητο ή βαν για προσωπική χρήση, να ξοδεύουν λίγα χρήματα για τον εαυτό τους κάθε εβδομάδα, να κάνουν μία εβδομάδα διακοπές, να αντιμετωπίσουν έκτακτα έξοδα, να μην καθυστερούν την πληρωμή δανείων, ενοικίων, λογαριασμών κοινής ωφέλειας ή δόσεων από αγορά καταναλωτικών προϊόντων ή να έχουν σύνδεση στο διαδίκτυο.
Συνολικά, σε επίπεδα Ευρωπαϊκής Ενωσης, 75.000.000 άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με υλικές και κοινωνικές στερήσεις, σύμφωνα με τη Eurostat. Πρόκειται για το 16% του πληθυσμού. Μετά τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, στην τέταρτη θέση βρίσκεται η Ουγγαρία, με το δοκιμαζόμενο ποσοστό του πληθυσμού να φτάνει το 32% και στην πέμπτη θέση η Λιθουανία με 29%. Στον αντίποδα, στα σκανδιναβικά κράτη και στο Λουξεμβούργο κατεγράφησαν τα μικρότερα ποσοστά υλικής και κοινωνικής στέρησης: 3% στη Σουηδία, 4% στη Φινλανδία, 5% στο Λουξεμβούργο και 6% στη Δανία.
Οπως ήταν αναμενόμενο, η έρευνα δείχνει ότι σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. το ποσοστό υλικής και κοινωνικής στέρησης είναι υψηλότερο μεταξύ των ατόμων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο (Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ή χαμηλότερα) και φτάνει το 25%. Στα άτομα με Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση η αναλογία περιορίζεται στο 14% και στα άτομα με Ανώτατη Εκπαίδευση στο 5%.
