Αυτό που επείγει είναι να δώσουμε την ευκαιρία στον Ελληνα να είναι ξανά αισιόδοξοςΑπό τον
Σάκη Ιωαννίδη*
Το τέλος του 2017, εκτός από τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα Χριστούγεννα και την έλευση της νέας χρονιάς, φέρνει και έναν νέο Προϋπολογισμό, τον Προϋπολογισμό του 2018. Φυσικά, η χρονική συγκυρία βοηθά την κυβέρνηση να κρατείται η συζήτηση σε χαμηλούς τόνους.
Ο νέος μνημονιακός Προϋπολογισμός παρά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης παραμένει ένας Προϋπολογισμός φόρων και περικοπών. Δεν θα μπορούσε φυσικά να γίνει αλλιώς από τη στιγμή που η χώρα, με υπογραφή Τσίπρα, είναι δεσμευμένη σε δυσθεώρητα πλεονάσματα μέχρι το 2022.
Τι φέρνει, όμως, ο Προϋπολογισμός του 2018; Απλά πράγματα: περικοπή στο ΕΚΑΣ για πάνω από 140.000 χαμηλοσυνταξιούχους. Μείωση στις συντάξεις χηρείας. Αλλαγές στα ειδικά μισθολόγια. Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών. Μείωση εισοδήματος για όσους έχουν εισόδημα πάνω από 9.000 ευρώ. Κατάργηση της έκπτωσης ΦΠΑ στα νησιά, αλλά και σε νοικοκυριά με λιγότερο ή καθόλου επίδομα θέρμανσης, αφού η δαπάνη για αυτό θα μειωθεί κατά 50%.
Αυτές οι περικοπές και οι μειώσεις είναι μόνο μερικές από έναν Προϋπολογισμό που, σύμφωνα με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, έχει «ανθρωπιστικό» χαρακτήρα. Προφανώς τα νοικοκυριά χωρίς θέρμανση, οι νέες μειώσεις στις συντάξεις, ο επιπλέον περιορισμός του εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών εμπίπτουν για την κυβέρνηση στην κατηγορία του «ανθρωπισμού».
Ολα αυτά τα μέτρα καταρρίπτουν ξεκάθαρα κάθε αφήγημα περί κυβέρνησης με κοινωνικό πρόσημο. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝ.ΕΛ. περνούν τα πιο σκληρά μέτρα που έχουν έρθει τα τελευταία χρόνια και δυστυχώς δεν θα τελειώσουν το 2018, μια και έχουν δεσμευτεί για νέα μέτρα τα επόμενα χρόνια.
Εχουμε να κάνουμε, συνεπώς, με τη συνέχιση της συνειδητής επιλογής της υπερφορολόγησης, προκειμένου να βγαίνουν τα νούμερα που ζητά η τρόικα. Καμία αναπτυξιακή προοπτική. Καμία προοπτική για παραγωγική ανασυγκρότηση.
Υπάρχει όμως και η άλλη διάσταση. Η κυβέρνηση βολεύεται με τη διανομή των «κοινωνικών μερισμάτων» και των επιδομάτων. Είναι το μέσο από το οποίο ευελπιστεί να αποκομίσει εκλογικά οφέλη, καθώς πιστεύει ότι οι πολίτες θα εκτιμήσουν τη δήθεν κοινωνική ευαισθησία της. Προφανώς πρόκειται για απάτη. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως διαπράττεται από την ίδια κυβέρνηση που έχει δεσμευτεί για μέτρα 14,5 δισ. ευρώ, την ώρα που επιστρέφει σε ελάχιστους σχεδόν ένα ευρώ τη μέρα.
Φυσικά και υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτός της δίκαιης φορολογίας και της δημιουργίας ενός σταθερού επενδυτικού πλαισίου που θα επιτρέψει την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, με φρέσκο χρήμα και θέσεις εργασίας. Ενα πλαίσιο που θα οδηγήσει επιτέλους σε πραγματική ανάπτυξη, προσφέροντας στους πολίτες όχι «χαρτζιλίκι» μέσω μερισμάτων, αλλά δυνατότητα και την αξιοπρέπεια να προκόψουν μέσα από τη δουλειά τους.
Σε ό,τι αφορά το αύριο, η δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα πρέπει να γίνει αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης με τους εταίρους. Η πολιτική των φόρων μπορεί μεν να εξυπηρετεί την πληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων, αλλά στην πραγματικότητα υπονομεύει την ανάκαμψη της χώρας.
Εχουμε ανάγκη περισσότερο δημοσιονομικό χώρο για να μπορέσουμε να βάλουμε ξανά μπροστά την οικονομία και να δημιουργήσουμε περισσότερες δουλειές. Διότι, ας μη γελιόμαστε, όσο και αν στο κυβερνητικό επιτελείο διατυμπανίζουν πως η καθαρή έξοδος από τα Μνημόνια είναι κοντά, αυτό απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα. Αυτό που επείγει είναι να δώσουμε την ευκαιρία στον Ελληνα να είναι ξανά αισιόδοξος, γνωρίζοντας πως μέσα από τη δουλειά του θα μπορεί να κάνει τη ζωή του καλύτερη. Καλή χρονιά εύχομαι σε όλους, με υγεία και ευτυχία.
*Μέλος Εκτελεστικής Γραμματείας και Πολιτικής Επιτροπής Ν.Δ.,
πρ. πρόεδρος ΟΝΝΕΔ
