Η Λίτσα και η Χριστίνα Μπήτιου μάς συστήνουν τις υφασμάτινες κούκλες τους, που χαρίζουν γέλιοΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Κούκλες. Υφάσματα και κλωστές. Μορφές χαμογελαστές ή σκοτεινές. Φυσιογνωμίες οικείες ή τρομακτικές. Θα βρούμε δεκάδες… στοιβαγμένες σε ράφια έτοιμες να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον μας και ας μην είμαστε παιδιά.
Αυτός ο κόσμος του κουκλοθεάτρου μάς ανοίγεται διάπλατα χάρη στη Λίτσα και τη Χριστίνα Μπήτιου -μαμά και κόρη, αντίστοιχα-, που έχουν φτιάξει τον δικό τους χώρο στην ανατολική Θεσσαλονίκη.
Με πρωτότυπες φιγούρες τροφοδοτούν τις τακτικές παραστάσεις τους στη ΧΑΝΘ τις Κυριακές, στις 12.00, και μας αποκαλύπτουν τα μυστικά της τέχνης τους.
Στη ΧΑΝΘ
«Η ιδέα για τη δημιουργία του κουκλοθεάτρου στη ΧΑΝΘ ξεκίνησε το 1999 μέσα από το εργαστήριο κατασκευής μαριονέτας. Τότε υλοποιήθηκε και η ιδέα εμψύχωσης της μαριονέτας και από εκείνη τη στιγμή τα κλασικά παραμύθια άρχισαν να εμψυχώνονται και να απευθύνονται σε παιδιά των νηπιαγωγείων και των παιδικών σταθμών, καθώς και των μικρών τάξεων του δημοτικού, πιστεύοντας ότι οι παραστάσεις αποτελούν τον καθρέφτη των απόψεών μας για την αισθητική, την τέχνη και τη ζωή.
Το ξεκίνησα εγώ και αργότερα η κόρη μου, η Χριστίνα, αφού τελείωσε τις σπουδές κλασικού χορού και εφόσον τα παιδικά χρόνια της τα βίωσε μέσα στο σπίτι, που κυριολεκτικά ήταν παρασκήνιο και εργαστήριο κουκλοθεάτρου, ήταν σχεδόν φυσικό να ασχοληθεί και να εφαρμόσει τις χορογραφικές γνώσεις της στη σκηνική παρουσίαση της κούκλας» αναφέρει η Λίτσα Μπήτιου.
Αγαπημένος των μικρών
Οι δυο τους μοιράζονται τον χώρο και τον χρόνο τους και μας συστήνουν τις πιο δημοφιλείς κούκλες τους από τα γνωστά κλασικά παραμύθια. «Ο πιο αγαπημένος μας Κυρ λύκος είναι ο fun των μικρών φίλων μας. Η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Τζίτζικας, ο Ποντικομικρούλης και τόσοι άλλοι ήρωες που χαρίζουν γέλιο. Το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε, καθώς δουλεύουμε έναν χαρακτήρα με τη γλυπτική, είναι αυτή η κούκλα να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του ρόλου που θα ενσαρκώνει, όπως ακριβώς θα τη φανταζόταν ένα παιδί. Επειδή ξέρουμε ότι το παιδί ταυτίζεται με την κούκλα, θέλουμε να δελεάζεται από αυτήν. Από τη φύση του το παιδί αγαπά την κούκλα. Πρώτα γιατί δεν είναι άνθρωπος και έπειτα γιατί δεν νιώθει δέος, μια και είναι το πιο οικείο πράγμα. Ως γνωστόν, κάθε παιδί γεννήθηκε με μια κούκλα στο μαξιλάρι του. Είναι ο φίλος του, που τον εμπιστεύεται ό,τι κι αν του πει. Μαζί με την κούκλα αφήνει τη φαντασία του ελεύθερη και την αναπτύσσει για να βοηθήσει τον ήρωα, αφού μαζί του πρέπει να αντιμετωπίσουν τους μάγους, τους δράκους, τους κακούς και έτσι πρέπει να βρουν τρόπους να γίνουν γενναίοι» επισημαίνουν η Λίτσα και η Χριστίνα, που συνδέουν δύο γενιές, μπλέκοντας τις αγάπες και τις τέχνες.
«Υπάρχει εμπιστοσύνη»
«Εκείνη θα βάλει τη χορογραφία, τη μουσική επένδυση, την κίνηση της κούκλας και από κοινού μετά κάνουμε τη γλυπτική για την απόδοση των χαρακτήρων και τις φωνές, καθώς και την κατασκευή των κοστουμιών» υπογραμμίζει η Λίτσα και μας προετοιμάζει γι’ αυτό που θα δούμε στη ΧΑΝΘ στη συνέχεια της σχολικής σεζόν.
Ποικίλα υλικά, μεγέθη, χαρακτηριστικά, μηχανική του σώματος… συνθέτουν το σκηνικό του κουκλοθεάτρου και τις δεξιότητες του κουκλοπαίχτη. «Το θεατράκι μας είναι γεμάτο από κούκλες και το εργαστήριο φυσικά με σχέδια, μισοτελειωμένες κούκλες για έργα που είναι στα σκαριά και υπόσχονται πολλά για το μέλλον. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει πλέον η εμπιστοσύνη που έχει χτιστεί με το πέρασμα του χρόνου λιθαράκι λιθαράκι με πίστη και αγάπη. Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ δύσκολο να πείσουμε τους γονείς ότι είναι απαραίτητο για το παιδί να παρακολουθεί κουκλοθέατρο.
Σήμερα, με ικανοποίηση μπορούμε να πούμε ότι οι γονείς φέρνουν με εμπιστοσύνη και χαρά τα παιδιά τους, γιατί είναι σίγουροι ότι φεύγοντας από το κουκλοθέατρο θα έχουν καταχωνιάσει στην ψυχούλα τους κάτι πολύτιμο» καταλήγουν οι Λίτσα και Χριστίνα Μπήτιου, και αναμένουμε από εκείνες να απογειώσουν την παιδική ψυχή μας.
