Ηταν 12 το μεσημέρι της 11ης Ιανουαρίου 1944 όταν οι Σύμμαχοι, λίγους μόλις μήνες πριν αποχωρήσουν οι Γερμανοί από την κατεχόμενη Ελλάδα, αποφάσισαν να σκορπίσουν τον θάνατο. Αγγλικά και αμερικανικά μαχητικά βομβαρδιστικά αρχίζουν να «σφυροκοπούν» ανελέητα τον Πειραιά, με τους κατοίκους του λιμανιού να πληρώνουν βαρύτατο φόρο αίματος. Στόχος, οι άμαχοι; Οι Ελληνες; Από τους Αμερικανούς και τους Εγγλέζους; Σίγουρα, ναι. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι έμειναν απείραχτες οι γερμανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ναύσταθμου, τα ναυπηγεία στο Πέραμα και άλλες εγκαταστάσεις ύψιστης σημασίας για τον κατοχικό στρατό, ενώ την ίδια στιγμή από τις βόμβες κατεδαφίστηκαν ο ναός της Αγίας Τριάδας, σχολεία, καφενεία, εστιατόρια και καταφύγια αμάχων.
Οι σκηνές που περιγράφουν οι αυτόπτες μάρτυρες ξεπερνούν κάθε φαντασία. Οι τραυματίες μεταφέρονται με κάθε μέσο στο Τζάνειο Νοσοκομείο, όπου τους προσφέρονται οι πρώτες βοήθειες. Τον βομβαρδισμό θα ακολουθήσουν λεηλασίες στα κατεστραμμένα κτίρια. Οι Πειραιώτες εγκαταλείπουν άρον άρον τις εστίες τους. Καραβάνια ανθρώπων με λιγοστά αντικείμενα παίρνουν τον δρόμο με τα πόδια για την Αθήνα αναζητώντας καταφύγιο στην ανοχύρωτη πόλη. Ο Πειραιάς δίνει την εικόνα πόλης φαντασμάτων για τουλάχιστον ένα εξάμηνο.
Οι περισσότεροι νεκροί καταγράφηκαν σε δημόσια κτίρια που καταστράφηκαν από βόμβες (γραφεία ΙΚΑ, Εισαγγελία Πειραιώς, που στεγαζόταν εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το δημαρχιακό μέγαρο), στο εστιατόριο Βίρβου-Τελειώνη στη Βασ. Κωνσταντίνου (σημερινή Ηρώων Πολυτεχνείου και Τσαμαδού), στο καταφύγιο της Ηλεκτρικής Εταιρείας αλλά και στον σταθμό του Πειραιά, που καταστράφηκε ολοσχερώς.
Ο κατάλογος των θυμάτων, ατέλειωτος και η θέα των πτωμάτων στους δρόμους, φρικιαστική. Πεντέμισι χιλιάδες Ελληνες έχασαν τη ζωή τους εκείνη τη μαύρη ημέρα. Οι αυτουργοί του εγκλήματος πολέμου, οι «σύμμαχοί» μας, είχαν κατορθώσει να σκοτώσουν με τις βόμβες τους μόλις 10 Γερμανούς στρατιώτες!
Το τραγούδι με τίτλο «Επιδρομή στο Πειραιά», που γράφτηκε από τον Πειραιώτη ρεμπέτη Μιχάλη Γενίτσαρη, περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τον βομβαρδισμό της πόλης: «Εμάθατε στον Πειραιά επιδρομή μεγάλη, γκρεμίσανε τα σπίτια μας, πω-πω ζημιά μεγάλη / Μέρα και νύχτα ρίχνανε μπόμπες τα αεροπλάνα και χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα / Σκορπούσανε το θάνατο και ρίχνανε αράδα και το λιμάνι γκρέμισαν και την Αγια – Τριάδα / Μπόμπες πολλές ερίξανε μέσα στο τελωνείο και τον Περαία κάνανε σωστό νεκροταφείο».
