Με τον νόμο 1920/1991 της κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη κυρώθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από 24 Δεκ. 1990 «Περί Μουσουλμάνων Θρησκευτικών Λειτουργών» (ΦΕΚ 182 Ά), η οποία ξεκαθαρίζει οριστικά το status των νομίμων μουφτήδων στη Θράκη ως δημόσια Αρχή.Από τον
Ευριπίδη Στυλιανίδη
Ο μουφτής δεν είναι μόνο θρησκευτικός/πνευματικός ηγέτης αλλά και δικαστής/«Καδής» κατά τη θρησκευτική παράδοση των μουσουλμάνων, που αποδίδει δικαιοσύνη στον χώρο του οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου, το οποίο βεβαίως πρέπει να είναι συμβατό με το ευρωπαϊκό Δίκαιο, το ελληνικό Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Γι’ αυτό διορίζεται και δεν εκλέγεται, όπως άλλωστε γίνεται και σε όλα τα μουσουλμανικά κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας. Η Ελλάς είναι η μοναδική χώρα που ενσωμάτωσε στο δικαιικό της σύστημα αυτή την παράδοση, δείχνοντας απέραντο σεβασμό στα θρησκευτικά δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη και οικοδομώντας πραγματικά ένα διεθνές μοντέλο ανοιχτής δημοκρατικής κοινωνίας (βλέπε μελέτη: «Θράκη το επόμενο βήμα..», Ε. Στυλιανίδης, εκδόσεις Μίνωας).
Οι συγκεκριμένοι νόμιμοι μουφτήδες της Κομοτηνής και της Ξάνθης, παρά τις απίστευτες πιέσεις και την αμφισβήτηση που δέχτηκαν από την Τουρκία τα τελευταία χρόνια, επέδειξαν θάρρος, συνέπεια και πίστη στη θρησκευτική αποστολή τους, αρνούμενοι να νομιμοποιήσουν παρεμβατικές πολιτικές της γείτονος και περίεργες σκοπιμότητες που χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως όργανο πολιτικής. Αν η απόφαση να παραιτηθούν οι νόμιμοι μουφτήδες της Θράκης είναι μονομερής από την πλευρά του υπουργείου Παιδείας και όχι αμοιβαία, γεννά ερωτήματα και προβληματισμό για δύο λόγους:
1. Γιατί το ελληνικό κράτος να φανεί τόσο αχάριστο έναντι των ανθρώπων και των ηγετών που σήκωσαν επί χρόνια τεράστιο βάρος, για να υπερασπιστούν το μοντέλο ανοιχτής δημοκρατικής κοινωνίας που οικοδόμησε η ελληνική Πολιτεία στη Θράκη μαζί με χριστιανούς και μουσουλμάνους, κόντρα στην τουρκική εθνικιστική και νεοοθωμανική παρεμβατικότητα; Τι μήνυμα στέλνει η Ελλάδα προς όλους όσοι την πίστεψαν;
2. Τι σκοπεύει να κάνει ο υπουργός Παιδείας; Θα τους αντικαταστήσει με νεότερους ιμάμηδες ή θα ενδώσει στην τουρκική απαίτηση για εκλεγμένους μουφτήδες, που όχι μόνο δεν στέκει νομικά, αλλά και διευκολύνει την πονηρή επιδίωξη των γειτόνων μας να επιβάλουν νέους «πολιτικοθρησκευτικούς ισλαμιστές ηγέτες» στη Θράκη για να επιτύχουν την πολιτική «της συνδιοίκησης» που επί χρόνια συστηματικά επιδιώκουν;
Μήπως μια τέτοια απόφαση ανοίγει ξανά τον ασκό του Αιόλου σε μια δύσκολη συγκυρία για την Ελλάδα και βάζει μετά τη Μακεδονία και τη Θράκη στο στόχαστρο;
