«Ψήφος με πολιτική κατεύθυνση» ή μήπως «ψήφος εκδίκησης εναντίον ενός πολιτικού συστήματος που κατέρρευσε και μαζί του συμπαρέσυρε τη χώρα στην οικονομική κρίση»; Το ερώτημα αυτό τίθεται τις τελευταίες ώρες στις αναλύσεις των διεθνών μέσων ενημέρωσης, τα οποία επιχειρούν να ερμηνεύσουν γιατί οι Βραζιλιάνοι στον α’ γύρο των προεδρικών εκλογών της Κυριακής υπερψήφισαν τον ακροδεξιό Ζαΐχ Μπολσονάρου (48%) και δεν προτίμησαν κάποιον από τους αντιπάλους του.
«Το μίσος κινεί τον Μπολσονάρου, ο φόβος όμως τον απογειώνει εκλογικά» έγραφε χθες με νόημα η ισπανική «El Pais», εξηγώντας πως ο ακροδεξιός υποψήφιος κατάφερε να προσελκύσει «μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων» από τη στιγμή που τα μίντια αποφάσισαν να τον ορίσουν ως «παίκτη» και να τον καθυβρίζουν.
Αυτό προκάλεσε την οργή μερίδας του κόσμου, που πίσω από τα πρωτοσέλιδα και τις τηλεοπτικές αναλύσεις έβλεπε το «κατεστημένο» να επιβάλλει πολιτικές. Ο κεντροαριστερός αντίπαλός του, ο Φερνάντου Αντάτζι (27%), κέρδισε κυρίως φτωχές πολιτείες στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, προπύργιο του μέντορά του, του πρώην προέδρου Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα, ο οποίος έχει φυλακιστεί μετά την καταδίκη του για διαφθορά. Αντίθετα, ο Μπολσονάρου κέρδισε στις 17 από τις 27 πολιτείες της χώρας, εξασφαλίζοντας πάνω από το 50% των ψήφων στις 9 εξ αυτών. Ειδικά, δε, σάρωσε στις μεγάλες πολιτείες του Σάο Πάολο και του Ρίο ντε Ζανέιρο.
