Ο άνθρωπος που έχει εμμονές, αντί να διορθώνεται, γίνεται χειρότεραΓράφει ο
π. Ανδρέας Κονάνος
Το χτύπημα στο άλογο το κάνει να τρέχει, να παίρνει μπροστά. Μόνο τότε οι ενοχές σου είναι υγιείς και φυσιολογικές. Υπάρχουν και τέτοιες ενοχές, κι έτσι πρέπει να λειτουργούν: Να σε κάνουν να αλλάζεις. Ακου ένα παράδειγμα υγιών τύψεων και ενοχών. Σου λέει κάποιος: «Φίλε μου, αυτό δεν το κάνεις καλά. Υπάρχει κάτι ωραιότερο να κάνεις. Το ότι προσέβαλες το απόγευμα τον φίλο σου και τον υποτίμησες και τον περιφρόνησες δεν προάγει την αγάπη, τη σχέση σας, την παρέα σας, τη φιλία σας. Καταλαβαίνεις; Εκανες ένα λάθος. Κατάλαβέ το ότι έκανες ένα λάθος. Μη μένεις, όμως, εκεί. Πήγαινε παρακάτω!
Οραματίσου, φαντάσου, σκέψου και πόθησε μέσα σου την ωραιότητα της αγάπης μεταξύ σας. Και πάρε μπροστά για να αλλάξεις. Οχι να βουλιάξεις, σκεπτόμενος ότι έκανες λάθος, ούτε λέγοντας “Είμαι χάλια, είμαι χάλια”. Γιατί, άμα λες συνέχεια “Είμαι χάλια”, θα κάνεις κι άλλα λάθη παρακάτω!». Ο άνθρωπος που έχει συνέχεια τύψεις, αντί να διορθώνεται ευκολότερα, γίνεται χειρότερα.
Κάνει κι άλλα αμαρτήματα, γιατί υποσυνείδητα νιώθει ότι «Αφού ήδη είμαι τόσο χάλια, τι πειράζει να κάνω άλλο ένα;». Είναι σαν κάποιον που κάνει δίαιτα. Στην πορεία της δίαιτας, ενώ όλα πάνε καλά, μια μέρα αισθάνεται έντονη λαιμαργία και τρώει λίγη σοκολάτα. Αυτή τη μέρα η δίαιτα χάλασε. Τον πιάνουν τύψεις.
Και, από τις τύψεις που χάλασε τη δίαιτα και έφαγε λίγη σοκολάτα, στενοχωριέται τόσο πολύ, που βουλιάζει στην αίσθηση της αποτυχίας. Με τρόπο, όμως, άγονο. Απόδειξη: Δεν διορθώνεται. Δεν κάνει τη σωστή κίνηση επανόρθωσης, αλλά απ’ την πολλή στενοχώρια του ανοίγει το ντουλάπι, παίρνει την υπόλοιπη σοκολάτα και την τρώει όλη. Συν δύο κομμάτια κέικ.
«Ετσι που τα ‘κανα, ας τα φάω όλα».
Αυτό κάνει η ενοχή, όταν δεν είναι συνυφασμένη με την ελπίδα, με την τόνωση της ψυχής, με την ανόρθωση του ηθικού και με το όραμα μιας καθαρής και άγιας ζωής. «Οσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε»: Οσοι βαπτισθήκατε στο όνομα του Χριστού, ντυθήκατε τον Χριστό. Ο Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, στις καθολικές επιστολές του, λέει ότι όποιος πιστεύει στον Χριστό δεν αμαρτάνει. Ζει μέσα στο φως.
Οποιος είναι ενωμένος με τον Χριστό είναι κι αυτός φως, είναι κι αυτός αγιότητα, είναι κι αυτός καθαρότητα και μπορεί να μην αμαρτάνει. Υπάρχουν, δηλαδή, χωρία ποικίλα στην Αγία Γραφή. Αλλα τονίζουν ότι είσαι πολύ ένοχος και αμαρτωλός. Κάποια άλλα, όμως, σε ενθαρρύνουν να νιώσεις ότι ο Θεός σού δίνει την καθαρότητα, την αγιότητα, την αγνότητα. Αυτή η καθαρότητα -απορώ!- ποτέ δεν σε αγγίζει; Ποτέ δεν έρχεται; Γιατί αυτή η εμμονή με τα σκοτάδια σου;
*Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου
«Στο βάθος κήπος» των εκδόσεων Αθως
