Κατέρρευσε στο ψυχιατρείο των φυλακών ο Θ. Σεχίδης, που σκότωσε πέντε μέλη της οικογένειάς τουΤην τελευταία του πνοή στο πάτωμα του μπάνιου, στο ψυχιατρείο των Φυλακών Κορυδαλλού όπου κρατούνταν από το 2001, άφησε χθες τα ξημερώματα ο Θεόφιλος Σεχίδης, περισσότερο γνωστός στο πανελλήνιο ως ο «μακελάρης της Θάσου», ο οποίος το καλοκαίρι του 1996 δολοφόνησε εν ψυχρώ πέντε μέλη της οικογένειάς του, κρατώντας μάλιστα στο ψυγείο του σπιτιού του μέρη από τα πτώματά τους!
Συγκεκριμένα, ο 46χρονος άνδρας, ο οποίος αντιμετώπιζε σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα και ήταν χρόνιος χρήστης ψυχοφαρμάκων, κατέρρευσε την ώρα που βρισκόταν στο μπάνιο. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, ο θάνατός του οφείλεται σε ανακοπή καρδιάς. Ο ίδιος, φανατικός καπνιστής και υπέρβαρος, παρουσίασε δυσκολία αναπνοής στις ντουζιέρες των φυλακών και λίγα λεπτά αργότερα έπεσε στο έδαφος. Αμεσα μεταφέρθηκε από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους στο Νοσοκομείο Κρατουμένων, ωστόσο ήταν ήδη πολύ αργά.
Είκοσι τρία χρόνια νωρίτερα, ο φοιτητής της Νομικής, που χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους στυγερότερους δολοφόνους στα ελληνικά αστυνομικά χρονικά, δολοφόνησε πέντε μέλη της οικογένειάς του, καθώς πίστευε ότι «συνωμοτούσαν για να τον σκοτώσουν».
Το έγκλημα στη Θάσο
Στις 19 και τις 20 Μαΐου 1996, ο Θεόφιλος Σεχίδης δολοφόνησε τους δύο γονείς του, την αδελφή του, που έπασχε από σχιζοφρένεια, τη γιαγιά και τον θείο του, και τεμάχισε με πριόνι τα πτώματά τους, ενώ στη συνέχεια τα τοποθέτησε σε σακούλες σκουπιδιών και πήγε στην Καβάλα, όπου τα πέταξε στη χωματερή. Το πιο σοκαριστικό είναι ότι κράτησε ως ενθύμιο στο ψυγείο του τμήματα των πτωμάτων! «Δυο τρεις εγκεφάλους τούς έβγαλα και τους έβαλα στο ψυγείο. Είχα κάποιες ψυχιατρικές και ιατρικές γνώσεις, και ήθελα να εξετάσω την ανατομία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Αυτό είναι όλο» δήλωσε χαρακτηριστικά, σοκάροντας τους αστυνομικούς.
Οι αποκαλύψεις για την ομαδική δολοφονία ήρθαν στο φως τον Αύγουστο του ίδιου έτους, μετά τις επίμονες προσπάθειες της θείας του να ανακαλύψει τι είχε συμβεί. Ο Σεχίδης οδηγήθηκε στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης ως ύποπτος για τη δολοφονία των πέντε μελών της οικογένειας και, ύστερα από πολύωρη ανάκριση, ομολόγησε το φρικτό έγκλημα. «Ηθελαν να με βγάλουν από τη μέση και πρόλαβα να τους σκοτώσω πρώτος. Υπήρχε συνωμοσία σε βάρος μου. Βρισκόμουν εν αμύνη. Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο, επειδή ήξερα ότι ήμουν άλλης μάνας παιδί και δεν μου έλεγαν την αλήθεια. Τους ξέκανα για να μη με ξεκάνουν». Δεν μετάνιωσε για τις πράξεις του και, έναν χρόνο μετά το στυγερό έγκλημα, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Δράμας τον καταδίκασε σε πέντε φορές ισόβια για τις ανθρωποκτονίες κατά συρροή και σε ποινή φυλάκισης 7,5 ετών για οπλοχρησία, οπλοκατοχή, οπλοφορία και για περιύβριση νεκρού.
