Ποιος είναι ο διδάκτορας Σωτήρης Μητραλέξης, που με τις προτάσεις του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή των σχέσεων ανάμεσα στην Πολιτεία και την ΕκκλησίαΑπό τον
Αντώνη Τριανταφύλλου
Η πολύκροτη υπόθεση της συμφωνίας, που η κυβέρνηση πιέζει την Εκκλησία να δεχθεί, δεν ήρθε ως «θεία επιφοίτηση». Ρόλο κλειδί φέρεται ότι έχει και ένας νεαρός πανεπιστημιακός διδάκτορας, ο Σωτήρης Μητραλέξης, γνωστός από την «αιρετική» και συγκρουσιακή αρθρογραφία του. Μάλιστα, όπως φαίνεται σε μια σειρά άρθρων και μελετών του για τη μισθοδοσία του κλήρου και την περιουσία της Εκκλησίας, μάλλον σε αυτά βρίσκεται ο πυρήνας της «ανίερης» συμφωνίας. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συζητούσαν για σχεδόν τρία χρόνια με απόλυτη μυστικότητα, πριν καταλήξουν στον οδικό χάρτη 15 σημείων.
Αν ανατρέξει κανείς σε έρευνες, μελέτες, αρθρογραφία και βιβλιογραφία για τα ζητήματα της μισθοδοσίας του κλήρου και την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, θα καταλήξει στο όνομα του Σωτήρη Μητραλέξη.
Ποιο είναι, όμως, το πρόσωπο πίσω από τη βιβλιογραφία, τα άρθρα και τις προτάσεις για την εκκλησιαστική περιουσία και τη μισθοδοσία του κλήρου, που -ίσως άθελά του- έδωσε έμπνευση -έστω έμμεσα- και κατευθυντήριες γραμμές για σημεία του κειμένου υλοποίησης της συμφωνίας;
Στα 30 χρόνια του, ο Σωτήρης Μητραλέξης έχει διδακτορικά διπλώματα Φιλοσοφίας του Freie Universität Berlin, Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ λίαν προσφάτως κατάφερε να γίνει και τεχνικός σύμβουλος της κυβέρνησης στο θέμα της διαπραγμάτευσης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος.
Η μελέτη του με θέμα «Η μισθοδοσία του κλήρου στην Ελλάδα και η συνάρτησή της με την εκκλησιαστική περιουσία», που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2016, εξέτασε λεπτομερώς τι συμβαίνει με τη μισθοδοσία του κλήρου και το συσχετιζόμενο ζήτημα των απαλλοτριώσεων της εκκλησιαστικής περιουσίας στην Ελλάδα, συμπεριλαμβάνοντας και δύο προτάσεις για όσα θα μπορούσαν να συμβούν στο μέλλον.
Το περιεχόμενο αυτής της μελέτης φέρεται ότι παρουσίασε ο Αρχιεπίσκοπος στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος πριν από δύο χρόνια, εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό του για το μέλλον της μισθοδοσίας και για τον τρόπο διασφάλισης των περιουσιακών στοιχείων της Εκκλησίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σωτήρης Μητραλέξης ήταν παρών στη συνάντηση που είχαν την Τετάρτη ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου και ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Ακρίτας Καϊδατζής με την αντιπροσωπία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Εκτός αυτού, λίγη ώρα νωρίτερα είχε εμφανιστεί σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης, σχολιάζοντας και αναλύοντας το περιεχόμενο της συμφωνίας που ο ίδιος χαρακτήρισε -όπως και ο αρμόδιος υπουργός Κώστας Γαβρόγλου- «αμοιβαία επωφελή» και για την Πολιτεία και για την Εκκλησία.
Η επιβεβαίωση της συμμετοχής του
Εχει, όμως, κάποιον σημαίνοντα ρόλο στις διαπραγματεύσεις και στον εν εξελίξει διάλογο; Σε επικοινωνία της «κυριακάτικης δημοκρατίας», ο Σωτήρης Μητραλέξης επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του στην επιτροπή της Τετάρτης ως ad hoc τεχνικός σύμβουλος της Γενικής Γραμματείας της κυβέρνησης ειδικά για την περίσταση, χωρίς όμως να επιβεβαιώσει περαιτέρω ανάμειξη και συμμετοχή του στη νομοπαρασκευή και την ομάδα συγγραφής του κειμένου του νομοσχεδίου για τη συμφωνία κυβέρνησης και Εκκλησίας της Ελλάδος.
Πάντως, το υπουργείο Παιδείας, μετά τη δημοσιοποίηση του κειμένου με τίτλο «Σχέδιο υλοποίησης της συμφωνίας Πολιτείας – Εκκλησίας», που δόθηκε στα μέλη της επιτροπής με επικεφαλής τον μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο ως οδικός χάρτης για την οριστικοποίηση της συμφωνίας, παρέπεμπε στον Σωτήρη Μητραλέξη για διευκρινίσεις και περαιτέρω πληροφόρηση.
Εχει ιδιαίτερο και πολλαπλό ενδιαφέρον ότι η κυβέρνηση χρειάστηκε μόλις πρόσφατα την τεχνική συνδρομή ενός νέου επιστήμονα, όπως ο κ. Μητραλέξης, ως εξωτερικού συμβούλου, ο οποίος για ερευνητικούς λόγους ασχολείται επισταμένως από το 2012 με τα θέματα της μισθοδοσίας του κλήρου και της εκκλησιαστικής περιουσίας. Και αυτό διότι πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια μυστικών ζυμώσεων μεταξύ Αρχιεπισκόπου και πρωθυπουργού, αλλά και η κινητοποίηση όλων των συναρμόδιων φορέων, οι οποίοι -προφανώς- θα έπρεπε να είναι σε θέση με την πληθώρα ειδικών επιστημόνων και τεχνοκρατών τους να διαχειριστούν το ζήτημα διεκπεραίωσης και υλοποίησης της συμφωνίας.
