Οι υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας έχουν, σύμφωνα με καταγγελίες, εξαφανίσει χιλιάδες μέλη της εθνότητας που αντιτίθενται στις συμφωνίες της κυβέρνησης με την ΚίναΑπό την
Ελενα Στάθου – Ελευθερόγλου
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα διεθνή μέσα ενημέρωσης στρέφουν την προσοχή τους στις περίεργες εξαφανίσεις χιλιάδων Σίντι στο Πακιστάν, μεταξύ των οποίων αρκετών ακτιβιστών που μάχονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δημοσιογράφων, φοιτητών και πολιτικού προσωπικού.
Οι απαγωγές μελών μιας εκ των εθνοτήτων του Πακιστάν, όπως είναι οι Σίντι, και οι καταγγελίες των συγγενών τους ότι πίσω από τις εξαφανίσεις των αγαπημένων προσώπων τους κρύβονται οι διάφορες υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας προκάλεσαν τη διεξαγωγή έρευνας από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην 72χρονη ιστορία του Πακιστάν που οι Αρχές του ΟΗΕ πραγματοποίησαν ελέγχους για τις πολιτικές της χώρας αναφορικά με τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα. Σύμφωνα με τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών, «κάθε πράξη καταναγκαστικής εξαφάνισης αποτελεί αδίκημα απέναντι στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
Οι περισσότεροι εξ ημών γνωρίζουμε μάλλον λίγα πράγματα για το Πακιστάν, τα περισσότερα από τα οποία σχετίζονται με τις προσφυγικές ροές και τις τοπικές ένοπλες συρράξεις που έχουν αναγκάσει χιλιάδες Πακιστανούς να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. Γεγονός είναι ότι στο Πακιστάν δεν διεξάγεται πόλεμος, όπως στη Συρία, και για αυτόν τον λόγο θεωρείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση «ασφαλής» χώρα, με αποτέλεσμα οι Πακιστανοί που φτάνουν στην Ευρώπη να μη θεωρούνται επισήμως πρόσφυγες.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η έκτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό χώρα του πλανήτη αποτελεί θέατρο αρκετών πολεμικών επιχειρήσεων, με τη συμμετοχή Ταλιμπάν που έχουν φύγει από το Αφγανιστάν, μελών του Ισλαμικού Κράτους και Αμερικανών, ενώ στην περιοχή δρουν δεκάδες παραστρατιωτικές οργανώσεις Ουζμπέκων, Τσετσένων και Τατζίκων.
Σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον οι περισσότεροι πολίτες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν, όπως είναι η επίσημη ονομασία της χώρας, έχουν να αντιμετωπίσουν επιπλέον προβλήματα που συχνά πηγάζουν από εθνοτικά και θρησκευτικά ζητήματα. Στο Πακιστάν κυριαρχούν τέσσερις βασικές εθνότητες: οι Πουντζάμπι, που αποτελούν την πλειονότητα της χώρας, οι Παστούν, οι Μπαλούχ και οι Σίντι. Η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων (97%) είναι μουσουλμάνοι, υπάρχουν όμως και ινδουιστές και χριστιανοί. Τα μέλη των υπόλοιπων εθνοτήτων αντιδρούν στην κυριαρχία των Πουντζάμπι, τους οποίους κατηγορούν για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βιαιότητες, εξαφανίσεις και εξωδικαστικές εκτελέσεις πολιτών. Το περασμένο καλοκαίρι ξέσπασαν βίαιες διαμαρτυρίες στην επαρχία Σιντ, τη δεύτερη μεγαλύτερη του Πακιστάν με πληθυσμό σχεδόν 50.000.000, με αφορμή τις διώξεις και τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό εξαφανίσεων πολιτών. Σύμφωνα με την ακτιβίστρια Αμίνα Μασούντ Τζανούτζα, περισσότεροι από 70.000 (!) άνθρωποι, οι περισσότεροι Σίντι, έχουν εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια στο Πακιστάν, με τον αριθμό αυτό να μεγαλώνει καθημερινά.
Κριτική
Σύμφωνα με την ακτιβίστρια, ένας από τους κυριότερους λόγους είναι η σφοδρή κριτική που ασκούν οι Σίντι στη συμφωνία την οποία έχει συνάψει το Πακιστάν με την Κίνα, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, που σχετίζεται με τον διαβόητο «νέο δρόμο του μεταξιού». Οπως καταγγέλλουν οι Σίντι, όποιος τολμά να ασκήσει δημόσια κριτική στην εν λόγω συμφωνία (θεωρείται από πολλούς καταστροφική για το περιβάλλον και την τοπική οικονομία) απλώς εξαφανίζεται. Σύμφωνα με τους ίδιους, η κεντρική κυβέρνηση θέλει να εκμεταλλευτεί την πλούσια σε φυσικούς πόρους επαρχία τους, στερώντας από τους κατοίκους ακόμα και το νερό, με τη δημιουργία γιγάντιων φραγμάτων στον Ινδό ποταμό, που αποτελεί την πηγή της ζωής στην επαρχία Σιντ. Οι Σίντι, όμως, εκτός από τη φτώχεια και τις χιλιάδες εξαφανίσεις ομοεθνών τους, καταγγέλλουν και την προσπάθεια εξισλαμισμού των νεαρών κοριτσιών της μειονότητας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Ιδρύματος Σίντι, κάθε χρόνο τουλάχιστον 1.000 κοπέλες ηλικίας 11-18 ετών, που είτε είναι χριστιανές είτε ινδουίστριες, απάγονται από τις οικογένειές τους και εξαναγκάζονται να παντρευτούν μουσουλμάνους και να ασπαστούν το Ισλάμ. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της τελετής είναι υποχρεωμένες να απαντήσουν ότι ο γάμος γίνεται με τη θέλησή τους, φοβούμενες για την ασφάλεια της οικογένειάς τους!
Εκστρατεία για να μην αποσιωπηθεί
Στις αρχές της περασμένης εβδομάδας επισκέφθηκε τα γραφεία της «δημοκρατίας» ο εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος Σίντι, Μάναγουαρ «Σούφι» Λαγκάρι. Ο κ. Λαγκάρι είναι ένας εκ των χιλιάδων Σίντι που έχουν χάσει συγγενείς τους. Ο αδελφός του, ο δρ Ανουάρ Λαγκάρι, βρέθηκε δολοφονημένος στο πολιτικό γραφείο του το 2015, ενώ δύο χρόνια αργότερα δολοφονήθηκε, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, και ο γιος του – και ανιψιός του Σούφι. Και στις δύο περιπτώσεις οι Αρχές του Πακιστάν δεν κατάφεραν να βρουν τους δράστες των εγκλημάτων.
Το δράμα των ομοεθνών του αλλά και ο κίνδυνος για τη ζωή τη δική του και της οικογένειάς του ώθησαν τον κ. Λαγκάρι να φύγει από το Πακιστάν και να επιδοθεί σε μια διεθνή εκστρατεία ενημέρωσης. Εχει ήδη γράψει τρία βιβλία, ενώ έχει φιλοξενηθεί από τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Παράλληλα, έχει καταθέσει ενώπιον πολλών κυβερνητικών ομάδων και ομάδων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μεταξύ των οποίων στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη της Ελβετίας, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων για την Ασία και τον Ειρηνικό του αμερικανικού Κογκρέσου κ.λπ.
Οπως μας εξήγησε, οι Σίντι είναι ένας αρχαίος λαός με σημαντικό πολιτισμό -βρίσκεται στην περιοχή εδώ και χιλιάδες χρόνια-, για τον οποίο έχει μιλήσει ακόμα και ο Μέγας Αλέξανδρος. Οι Σίντι έχουν δική τους γλώσσα και δεν θεωρούν τους εαυτούς τους Πακιστανούς. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι όσοι Σίντι είναι μουσουλμάνοι ακολουθούν τον σουφισμό, μια μορφή μυστικιστικού ισλαμισμού, που δίνει έμφαση στην εσωτερική αναζήτηση του Θεού. Οι σύγχρονοι υποστηρικτές του σουφισμού αγαπούν την ανεκτικότητα και τον πλουραλισμό, έννοιες που συχνά εξοργίζουν τους εξτρεμιστές.
