Αυξάνονται και πληθύνονται όσοι αμείβονται με ποσά από 250 έως 660 ευρώ. Το 2018 οι απασχολούμενοι με αμοιβές που κυμαίνονται λίγο πιο πάνω ή αρκετά πιο κάτω από τα όρια της ανέχειας έφτασαν κοντά στο 1.000.000 (!)Από τον
Νάσο Χατζητσάκο
Με τις «υπογραφές» των κυβερνήσεων Παπαδήμου και Σαμαρά – Βενιζέλου και διά χειρός της -μέχρι πρότινος- συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., μέσα σε μόλις μία εξαετία οι φτωχοί εργαζόμενοι, δηλαδή όσοι αμείβονται με καθαρά ποσά από περίπου 250 έως και 660 ευρώ, αυξήθηκαν κατά 385.495. Το 2018 οι απασχολούμενοι με αμοιβές που κυμαίνονται λίγο πιο πάνω ή αρκετά πιο κάτω από τα όρια της ανέχειας έφτασαν κοντά στο 1.000.000!
Πίσω από τη ραγδαία αύξηση της κατηγορίας των εργαζομένων με ιδιαίτερα χαμηλούς μισθούς, που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή διαβίωση, κρύβεται το… μυστικό της σταδιακής μείωσης του ποσοστού ανεργίας, για την οποία επαίρεται η κυβέρνηση. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από την ανάλυση επί των επίσημων στοιχείων του συστήματος «Εργάνη», του υπουργείου Εργασίας, μέσω του οποίου καταγράφονται οι ροές της μισθωτής απασχόλησης. Συγκεκριμένα, η σταδιακή αρχικά και όπως εξελίχθηκε στη συνέχεια ραγδαία αύξηση των φτωχών εργαζομένων άρχισε να καταγράφεται λίγο μετά την ψήφιση των «δρεπανηφόρων» -για τους μισθούς, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα εργασιακά δικαιώματα- νόμων του 2ου Μνημονίου, το οποίο έφερε η κυβέρνηση Παπαδήμου προς ψήφιση στη Βουλή στις 12 Φεβρουαρίου 2012.
Επώδυνες ρυθμίσεις
Οι άκρως επώδυνες για τον κόσμο της εργασίας ρυθμίσεις του 2ου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας άρχισαν ουσιαστικά να προωθούνται και να εφαρμόζονται από τη συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, η οποία προέκυψε μετά τη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση που έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2012.
Μέχρι και έναν χρόνο μετά, οι νόμοι του 2ου Μνημονίου δεν είχαν ακόμη καλά καλά αρχίσει να μετενεργούν στην αγορά εργασίας, δηλαδή οι ρυθμίσεις τους αφομοιώνονταν σταδιακά από τις επιχειρήσεις. Ετσι, το 2013 ο αριθμός των εργαζομένων με μερική απασχόληση (για τέσσερις ώρες την ημέρα) ή με καθεστώς εκ περιτροπής απασχόλησης (για ορισμένες ημέρες τον μήνα), δηλαδή με μηνιάτικα από περίπου 250 έως και το πολύ 400 ευρώ καθαρά, σύμφωνα με την «Εργάνη», ήταν 277.532 άτομα. Την ίδια χρονιά 317.195 εργαζόμενοι αμείβονταν με μισθούς από 501 έως 800 ευρώ μεικτά, δηλαδή με ποσά από 421 έως 660 ευρώ καθαρά.
Σημειώνεται ότι τον Νοέμβριο του 2013 το ποσοστό ανεργίας έφτασε στο -πρωτοφανές για τα μεταπολεμικά δεδομένα στην Ελλάδα- ποσοστό του 28% (1.382.062 άτομα), σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).
Ομως από τη χρονιά εκείνη και μετά τα αποτελέσματα των νόμων του 2ου Μνημονίου άρχισαν να αφομοιώνονται με ταχείς ρυθμούς από την αγορά, δικαιώνοντας όλους όσοι, εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων, υποστήριζαν -και εξακολουθούν… δικαίως από την πλευρά τους να τονίζουν- ότι «τα Μνημόνια πέτυχαν».
Στοιχεία
Γιατί «πέτυχαν» κατά την άποψη των παλαιών και νέων «φιλομνημονιακών»; Οπως διαφαίνεται από την ανάλυση των στοιχείων, ένας από τους στόχους των Μνημονίων -μετά το αδιανόητο και πρωτοφανές για χώρα που βρίσκεται σε περίοδο ειρήνης «κούρεμα» κατά 25% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) μέσα σε μόλις δύο χρόνια και μπροστά στην πραγματική έκρηξη της ανεργίας που προκάλεσε η βαθιά ύφεση- ήταν να «κόψουν στα δύο» τις μέχρι τότε υφιστάμενες θέσεις απασχόλησης, μέσω της δραματικής συρρίκνωσης των προσφερόμενων αμοιβών.
Αυτό κατέστη, λοιπόν, εφικτό με τρόπο τόσο βίαιο, που ανάλογος δεν έχει εφαρμοστεί σε άλλη δυτική χώρα. Μέσα σε μόλις έξι χρόνια οι εργαζόμενοι με αμοιβές-ρεγάλα -και αφού από τα μέσα του 2015 και μετά τα ηνία ανέλαβε η «δεύτερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ.»- αυξήθηκαν κατά 65%. Το 2018 ο αριθμός τους «άγγιξε» το 1.000.000 και, για την ακρίβεια, οι φτωχοί απασχολούμενοι με μηνιάτικα από περίπου 250 έως 660 ευρώ «εκτοξεύτηκαν» στα 980.222 άτομα. Σύμφωνα με το σύστημα «Εργάνη», οι εργαζόμενοι με μερική απασχόληση ή με καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας (με αμοιβές πολύ πιο χαμηλές από τα 500 ευρώ τον μήνα) έφτασαν τα 422.150 άτομα και οι πλήρως απασχολούμενοι με μισθούς από περίπου 421 έως 660 ευρώ καθαρά (500 έως 800 ευρώ μεικτά) τα 558.072 άτομα.
«Εκτόξευση»
Συμπερασματικά, λοιπόν, προκύπτει ότι από το 2013 έως το 2018 ο αριθμός των φτωχών εργαζομένων, συνολικά (των πλήρως απασχολουμένων με μισθούς έως 660 ευρώ και των μερικώς ή με καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας απασχολουμένων, με μηνιάτικα πολύ κάτω των 500 ευρώ καθαρά) αυξήθηκε κατά 385.495 άτομα. Παράλληλα, το ποσοστό ανεργίας πέρυσι έφτασε στο 18,5%, δηλαδή μειώθηκε κατά 9,5 ποσοστιαίες μονάδες ή κατά 506.867 άτομα (από τους 1.382.062 ανέργους τον Νοέμβριο του ’13 περιορίστηκε στα 875.195 άτομα τον αντίστοιχο μήνα του 2018).
Από τα δεδομένα αυτά διαφαίνεται ότι τουλάχιστον 7,7 ποσοστιαίες μονάδες ανεργίας «κουρεύτηκαν» μέσα σε μία εξαετία επειδή μέσα στο υπό εξέταση χρονικό διάστημα πολλές από τις -πάλαι ποτέ ικανές, λόγω και των ανάλογων αμοιβών, να προσφέρουν αξιοπρεπή διαβίωση- θέσεις πλήρους απασχόλησης «κόπηκαν στα δύο», μαζί με τους προσφερόμενους μισθούς. Ετσι, από τη ραγδαία αύξηση του αριθμού των φτωχών εργαζομένων και σε συνδυασμό με τις θέσεις που δημιουργούνται κυρίως μέσα από τα επιδοτούμενα προγράμματα απασχόλησης επιτεύχθηκε το, δήθεν, «θαύμα» της μείωσης του ποσοστού ανεργίας κάτω από το 20%.
Μερικής απασχόλησης το 54,34% των νέων θέσεων εργασίας
Οι δομικές αλλαγές και οι ανατροπές σε βάρος των απασχολουμένων, τις οποίες με ταχείς ρυθμούς από το 2014 και μετά προκάλεσαν στην ελληνική αγορά εργασίας οι μνημονιακοί νόμοι, σε βάρος της ποιοτικής απασχόλησης, διαφαίνονται μέσα και από την εξέταση των ετήσιων ροών προσλήψεων – αποχωρήσεων.
Μέχρι και το 2013, δηλαδή λίγο χρονικό διάστημα μετά τη νομοθέτηση των «δρεπανηφόρων» ρυθμίσεων του 2ου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, από το σύνολο των νέων θέσεων εργασίας το 46,15% αφορούσε μερική ή εκ περιτροπής εργασία και το υπόλοιπο καλυπτόταν από θέσεις πλήρους απασχόλησης.
Εναν χρόνο μετά τα δεδομένα άλλαξαν εντελώς. Κάθε χρόνο, από το 2014 έως το 2018, το σύνολο των νέων θέσεων εργασίας στην πλειονότητά του αφορά θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης (50,44% το 2014, 53,01% το 2015, 54,76% το 2016, 54,83% το 2017 και 54,34% το 2018). Τα στοιχεία αυτά διαψεύδουν κατάφωρα τους ισχυρισμούς στελεχών της κυβέρνησης και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που ισχυρίζονται ότι από το σύνολο των θέσεων που δημιουργούνται τα τελευταία χρόνια το 70% αφορά πλήρους απασχόλησης εργασία.
Η αλήθεια, μέσα από την ανάλυση των επίσημων στοιχείων του υπουργείου Εργασίας, απέχει πολύ από όσα ισχυρίζονται, προφανώς για τη δημιουργία εντυπώσεων εκτός πραγματικότητας.
