Τις συντάξεις των αποθανόντων συζύγων, που τους στερεί το κράτος, ζητούν οι χήρες κάτω των 52 ετώνΡεπορτάζ
Γιώτα Φλώρου
Φωτό: Χρήστος Ζήνας
Καθισμένες έξω από το υπουργείο Εργασίας, φορώντας τα μαύρα χαρακτηριστικά τους ρούχα και έχοντας γύρω τους τα πανό που εκφράζουν την αγανάκτησή τους για την κατάσταση στην οποία τους έχει οδηγήσει ο νόμος Κατρούγκαλου, οι χήρες του Συλλόγου Συζύγων Θανόντων ΑΞΙΑ συνέχισαν και χθες τον αγώνα διαρκείας που ξεκίνησαν δυναμικά τη Δευτέρα, διεκδικώντας, όπως λένε, τα συνταγματικά δικαιώματά τους.
Πρόκειται για γυναίκες όλων των ηλικιών που πλήττονται από τον νόμο-λαιμητόμο 4387/2016, που τους οδηγεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Το βασικό αίτημά τους είναι να καταργηθούν τα ηλικιακά κριτήρια για τη σύνταξη χηρείας που έχουν θεσπιστεί από τον συγκεκριμένο νόμο. Ειδικότερα, σύμφωνα με αυτόν, οι χήρες που είναι 52 με 55 ετών λαμβάνουν για τρία χρόνια το 50% της σύνταξης του θανόντος και μετά τούς δίνεται πάλι όταν συμπληρώσουν τα 67 τους έτη. Οι χήρες που είναι 55 ετών λαμβάνουν επ’ αόριστον τη σύνταξη του θανόντος, ενώ όσες είναι κάτω από 52 λαμβάνουν για τρία χρόνια τη σύνταξη χηρείας και μετά διακόπτεται για πάντα!
Στην τελευταία κατηγορία ανήκει η Φανή Κούρου, η οποία λέει χαρακτηριστικά ότι το μέλλον της φαντάζει δυσοίωνο. «Παίρνω τη σύνταξη του συζύγου μου, 340 ευρώ, από τον Σεπτέμβριο του 2016. Η τελευταία σύνταξη που θα πάρω θα είναι τον Αύγουστο του 2019. Κάθε μέρα ζω μέσα στην αγωνία. Είμαι μόνιμα σε αναζήτηση εργασίας, σε μια ηλικία που δεν μας παίρνουν στη δουλειά» δηλώνει. Η κυρία Φανή έχει μια ενήλικη κόρη, η οποία δεν έχει μόνιμη δουλειά και κάνει μαζί με τη μητέρα της υπεράνθρωπες προσπάθειες να διατηρήσουν το σπίτι τους.
Στην ίδια δύσκολη θέση (ήταν 47 ετών όταν «έφυγε» ο άντρας της) βρίσκεται και η Πόπη Δεληγιάννη. «Ο σύζυγος ήταν οδηγός νταλίκας. Είχε συμπληρώσει 7.500 βαρέα ένσημα σε 35 χρόνια εργασίας και του κρατούσαν 1.000 ευρώ τον μήνα εισφορές.
Στις 22 Σεπτεμβρίου, που θα πάρω την τελευταία σύνταξη χηρείας, θα είμαι στο απόλυτο μηδέν» τονίζει.
Φανή Κούρου: «Κάθε μέρα ζω μέσα στην αγωνία. Είμαι μόνιμα σε αναζήτηση εργασίας, σε μια ηλικία που δεν μας παίρνουν στη δουλειά»
Ηδη η καθημερινότητά της είναι ένας Γολγοθάς, καθώς ζει με τη σύνταξη χηρείας, που είναι μόλις 380 ευρώ, και κάθε πρωί ξυπνά με κρίσεις πανικού, γιατί θα βρεθεί στο απόλυτο μηδέν -όπως λέει- από τον Σεπτέμβριο και μετά. «Είναι σαν να μας πετάνε στον Καιάδα. Χάσαμε τον άνθρωπό μας και, αντί η Πολιτεία να είναι δίπλα μας, μας πολεμά» δηλώνει χαρακτηριστικά.
Πόπη Δεληγιάννη: «Στις 22 Σεπτεμβρίου, που θα πάρω την τελευταία σύνταξη χηρείας, θα είμαι στο απόλυτο μηδέν»
Σημειώνεται ότι, εκτός από την άρση των ηλικιακών κριτηρίων, οι χήρες διεκδικούν την επαναφορά του 70% της σύνταξης του εκλιπόντος, αντί του 50% που είναι σήμερα, τη μείωση του ορίου της πενταετίας έγγαμου βίου στα τρία έτη, καθώς και τη μη εφαρμογή του επανυπολογισμού των συντάξεων χηρείας.
Σήμερα ο σύλλογος θα πραγματοποιήσει πορεία προς τη Βουλή, στην οποία θα συμμετέχουν και μέλη του από την υπόλοιπη Ελλάδα.
