Φορολογικοί παράδεισοι μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση κάνουν «αφαίμαξη» στην οικονομία της χώραςΑπό τη
Νεκταρία Καρακώστα
Εκτός Βρετανίας, σε φορολογικούς παραδείσους, τοποθετεί τα χρήματά του ένας στους τρεις Βρετανούς δισεκατομμυριούχους. Οπως αποκάλυψαν οι «Times» του Λονδίνου, η τάση αυτή καταγράφεται την τελευταία δεκαετία, κάνοντας την εφημερίδα να μιλά για «πραγματική έξοδο κεφαλαίων» από τη Βρετανία.
Σύμφωνα μάλιστα με το σχετικό δημοσίευμα, οι αγαπημένοι προορισμοί των δισεκατομμυριούχων από τη Βρετανία είναι το Μονακό, οι αγγλονορμανδικές νήσοι Τζέρσι και Γκέρνσι, αλλά και η Ελβετία. Συγκεκριμένα, από τους 93 Βρετανούς κροίσους, οι 28 έχουν μεταφέρει την περιουσία τους σε φορολογικούς παραδείσους. Από τις γνωστότερες περιπτώσεις είναι αυτή του βιομηχάνου Τζιμ Ράτκλιφ, επικεφαλής του ομίλου πετροχημικών Ineos και πρώτου στη λίστα με τους πιο πλούσιους Βρετανούς, ο οποίος έχει επικριθεί έντονα επειδή έχει μεταφέρει την περιουσία του στο Μονακό.
Φοροδιαφυγή
Την ίδια ώρα, περίπου 6.800 πολίτες από τη Βρετανία που ελέγχουν περί τις 12.000 εταιρίες με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν δηλώσει ως τόπο διαμονής τους έναν φορολογικό παράδεισο. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγουν να πληρώνουν φόρους ύψους 38,1% επί του μερίσματος και 20% επί των κεφαλαιακών κερδών σε περίπτωση μεταπώλησης μετοχών.
Ωστόσο, το Συμβούλιο της Ευρώπης απέρριψε χθες ομόφωνα την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια διευρυμένη «μαύρη λίστα» με 23 χώρες και εδάφη που επιδεικνύουν χαλαρότητα όσον αφορά τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και το ξέπλυμα χρήματος, στην οποία είχαν συμπεριληφθεί η Σαουδική Αραβία, ο Παναμάς και τέσσερα αμερικανικά εδάφη: η αμερικανική Σαμόα, το Γκουάμ, το Πόρτο Ρίκο και οι αμερικανικές Παρθένες Νήσοι.
Την ίδια ώρα, η ειδική επιτροπή για τα οικονομικά εγκλήματα, τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή, που έχει συστήσει το Ευρωκοινοβούλιο, έπειτα από έρευνα ενός έτους, ονομάτισε χθες επτά χώρες της Ε.Ε., το Βέλγιο, την Κύπρο, την Ουγγαρία, την Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα και την Ολλανδία, ως χώρες που έχουν χαρακτηριστικά φορολογικού παραδείσου και διευκολύνουν τον επιθετικό φορολογικό σχεδιασμό των εταιριών.
