Γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες τα «σπλάχνα» τους στην κρίση στηρίζει η ένωση «Μαζί για το παιδί»Tο πιο σημαντικό και ιερό πρόσωπο στη ζωή κάθε ανθρώπου τιμάται κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου σε όλο τον κόσμο. Η γιορτή της μητέρας, εκτός από μια ευκαιρία εκδήλωσης αγάπης προς το πρόσωπο που μας έφερε στη ζωή, είναι παράλληλα και μια αφορμή να συλλογιστούμε και τις γυναίκες εκείνες που, είτε λόγω συνθηκών είτε έπειτα από δική τους απόφαση, μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους.
Η ένωση «Μαζί για το παιδί», που το 2016 τιμήθηκε με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών, στηρίζει αυτές τις μητέρες με έναν ολιστικό τρόπο, τόσο μέσω των προγραμμάτων της κατά της φτώχειας όσο και μέσω της παροχής ψυχολογικής και ηθικής βοήθειας με στόχο την ενδυνάμωση και την ενίσχυση του γονικού ρόλου.
Στόχος είναι η δημιουργία καλύτερων συνθηκών διαβίωσης και προϋποθέσεων για ένα μέλλον με ευκαιρίες. Μια από τις γυναίκες που δέχονται τη βοήθεια της ένωσης «Μαζί για το παιδί» είναι η Δανάη. Ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ανθρώπων που, παρά τα εφόδια που διαθέτουν -η ίδια είναι κάτοχος μεταπτυχιακού-, ήρθαν αντιμέτωποι με το σκληρό πρόσωπο της ανεργίας κατά τη διάρκεια της κρίσης. Οταν το επίδομα ανεργίας έληξε, η Δανάη απευθύνθηκε στην ένωση, εντάχθηκε στο πρόγραμμα αντιμετώπισης της φτώχειας προκειμένου να μεγαλώσει με αξιοπρέπεια τον γιο της, ενώ παράλληλα είναι σε αναζήτηση νέου επαγγελματικού βήματος. Αντίστοιχη βοήθεια λαμβάνει και η Αντιγόνη, μητέρα δίδυμων κοριτσιών, των οποίων ο πατέρας αρνήθηκε να αναγνωρίσει. Η ίδια, ούσα μητέρα νεογέννητων μωρών, αδυνατούσε να εργαστεί και απευθύνθηκε στην κοινωνική υπηρεσία της ένωσης «Μαζί για το παιδί», η οποία της παρέχει ψυχολογική και οικονομική στήριξη.
Τέλος, η Παρασκευή, μητέρα δύο παιδιών, εκ των οποίων το ένα αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, ενώ το άλλο ετοιμάζεται για πανελλαδικές εξετάσεις, είναι ακόμη μία περίπτωση γυναίκας που παλεύει καθημερινά μόνη της για την ανατροφή των παιδιών της. Με βοήθεια της ένωσης «Μαζί για το παιδί» δηλώνει ανακουφισμένη αφού πλέον μπορεί να αφοσιωθεί στον ρόλο της φροντίδας των παιδιών της χωρίς να έχει την αγωνία της καθημερινής επιβίωσης.
