Το «σεμνά και ταπεινά» ήταν ντιρεκτίβα του Κώστα Καραμανλή προς τους βουλευτές και υπουργούς του. Δεν τηρήθηκε. Η ανακολουθία λόγων και έργων δεν πέρασε απαρατήρητη από την κοινωνία και ο λογαριασμός πληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2009. Ωστόσο, η παροχή εμπιστοσύνης στον Γιώργο Παπανδρέου και στους συναυτουργούς του, αντί να βελτιώσει τα πράγματα, οδήγησε την πατρίδα στον γκρεμό.
Επειτα από το πέρας της πασοκικής λαίλαπας και της συγκυβερνητικής αμηχανίας, οι Ελληνες έδωσαν πάλι τον πρώτο λόγο στη Νέα Δημοκρατία και στον Αντώνη Σαμαρά. Ο πρωθυπουργός επανέλαβε την αυτονόητη (όχι για όλους) εντολή για σεμνότητα και ταπεινότητα. Διανύουμε μια περίοδο όπου οι πολίτες δεν αφήνουν τίποτα «να πέσει κάτω». Οποιαδήποτε επίδειξη αλαζονείας, αμετροέπειας και έλλειψης σεβασμού στο δράμα των πενομένων αντιμετωπίζεται ως εγκληματική και ασυγχώρητη πράξη.
Δυστυχώς, η χθεσινή ορκωμοσία των βουλευτών ήδη αποτελεί ένα κακό προηγούμενο. Ηταν η πρώτη ένδειξη ότι ορισμένοι και ορισμένες έχουν τον λαό γραμμένο στα παλαιότερα των πανάκριβων υποδημάτων τους.
Πολλές νέες αλλά και πεπειραμένες βουλευτίνες πήγαν για να ορκιστούν πίστη στο Σύνταγμα φορώντας ενδύματα αξίας αρκετών χιλιάδων ευρώ. Οι εξεζητημένες και απλησίαστες φίρμες των ρούχων αναλύθηκαν δεόντως από ειδήμονες, που είχαν προσκληθεί (επί τούτου) σε εκπομπές «κοινωνικής κριτικής».
Είναι εύλογο να αναρωτηθεί κάποιος πώς είναι δυνατόν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του λαού να διέπονται από τόσο μεγάλη άγνοια του κοινωνικού και οικονομικού περιβάλλοντος, το οποίο θα κληθούν να διαχειριστούν.
Είναι επίσης εύλογο οι πολίτες να μην έχουν καμία πρόθεση να δώσουν περίοδο χάριτος στη νέα κυβέρνηση – αλλά ούτε και στην αντιπολίτευση. Αρα οι ηγεσίες των κομμάτων είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένες να τραβήξουν αυτιά. Μέχρι να πονέσουν!
