Οι περικοπές στα μισθολόγια του Δημοσίου δεν σηματοδοτούν μόνο την περαιτέρω εξαθλίωση της κοινωνίας και τη φτωχοποίηση σημαντικού τμήματος του λαού. Στην ουσία πρόκειται για αποφάσεις που πλήττουν καίρια την ήδη προβληματική λειτουργία του κράτους.
Οταν γίνονται μειώσεις στους ασήμαντους μισθούς των αστυνομικών και των στρατιωτικών, τότε η οργανωμένη Πολιτεία φτάνει στο σημείο να αμφισβητεί την ανάγκη της άμυνας και της ασφάλειάς της. Οταν περικόπτονται οι μισθοί των δικαστών, που συντηρούν μετά βίας όρθιο έναν κεντρικό πυλώνα της δημοκρατίας μας, αυτόν της Δικαιοσύνης, τότε τα μηνύματα που περνούν στους πολίτες είναι απολύτως δυσοίωνα. Οταν ψαλιδίζονται οι απολαβές των γιατρών του ΕΣΥ, που σώζουν δεκάδες ζωές καθημερινά με… 1.200 ευρώ τον μήνα, οι ελπίδες ανάταξης της οικονομίας και του ηθικού της αγοράς είναι ελάχιστες.
Το κράτος βάλλει εναντίον του κράτους, με σύστημα και πρόγραμμα! Σ’ αυτή τη γωνιά της Ανατολικής Μεσογείου, όπου η Ασία και η Αφρική πιέζουν παντί τρόπω την Ευρώπη, είναι πράξη αυτοκτονίας να προσπαθήσεις να εξοντώσεις οικονομικά τον σκληρό πυρήνα της ύπαρξής σου: τον Στρατό, την Αστυνομία, τη Δικαιοσύνη και την Υγεία.
Είναι αναπόφευκτο, οι απελπισμένοι οικογενειάρχες που εργάζονται σ’ αυτούς τους τομείς του Δημοσίου να χάνουν την αυτοπεποίθησή τους και την όρεξη να προσφέρουν «το κάτι παραπάνω» στο σύνολο – ειδικά από τη στιγμή που βλέπουν τους πρωταιτίους της παρακμής και της κατάντιας μας να κυκλοφορούν ελεύθεροι, φρουρούμενοι και να σιτίζονται ακόμη από τον κρατικό κορβανά.
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που όλοι οι Ελληνες δυσφορήσαμε και αγανακτήσαμε με τις εκθέσεις και τις αναλύσεις διάφορων οργανισμών, που χαρακτήριζαν την πατρίδα μας «failed state» (αποτυχημένο κράτος).
Δυστυχώς, με την αρωγή του ξένου παράγοντα και την ανοχή της φοβικής ηγέτιδας τάξης της χώρας, αυτός ο χαρακτηρισμός τείνει να γίνει αληθινός.
Αν, ωστόσο, έχει απομείνει ίχνος λογικής σ’ αυτόν τον τόπο, καλό είναι να σταματήσει κάποιος την πρακτική του πριονίσματος του κλαδιού πάνω στο οποίο στεκόμαστε.
Ακόμα και τώρα προλαβαίνουμε…
