«Χωρίς διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και με τεράστιο δημόσιο χρέος και δημοσιονομικό έλλειμμα δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη στην Ε.Ε.». Σε «υποχρεωτική σύμπλευση» με το δόγμα Μέρκελ οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν κατάφεραν τελικά να κάνουν το άλμα προς τα εμπρός στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στο Μιλάνο. Αλλωστε, αυτή ήταν η τρίτη σύνοδος για το συγκεκριμένο ζήτημα χωρίς απτά αποτελέσματα. «H ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας αποτελούν προτεραιότητα για όλους τους Ευρωπαίους, είναι κάτι που μας αφορά όλους» δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, που γνώριζε εκ των προτέρων ότι η Σύνοδος στο Μιλάνο θα εξελισσόταν σε σύνοδο για προϋπολογισμούς ανακαλώντας στην τάξη τη Γαλλία και τους άλλους «παραβάτες» των ελλειμμάτων και των μεταρρυθμίσεων.
Ολοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι υποστήριξαν ότι μόνο μέσω των μεταρρυθμίσεων και της δημοσιονομικής εξυγίανσης αλλά και στοχευμένων επενδύσεων από κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων μπορεί η Ε.Ε. να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της στον 21ο αιώνα. Ο Ολάντ και ο οικοδεσπότης της συνόδου Ματέο Ρέντσι ζήτησαν περισσότερα κεφάλαια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να αντιμετωπιστεί η ανεργία και ιδιαίτερα η ανεργία των νέων των χωρών της περιφέρειας, που ίπταται σε ποσοστά άνω του 40%, όμως συνάντησαν την απροθυμία της Ανγκελα Μέρκελ.
Τον Φεβρουάριο του 2013 η Ε.Ε. αποφάσισε να διαθέσει το ποσό των 6 δισ. ευρώ για προγράμματα απασχόλησης των νέων στην περίοδο από το 2014 έως το 2020, με το μεγαλύτερο μέρος της σχετικής δαπάνης να προβλέπεται για τα πρώτα δύο χρόνια. Ο βασικός άξονας της πρωτοβουλίας αυτής είναι η «εγγύηση για τη νεολαία», που προβλέπει ότι κάθε νέος κάτω των 25 ετών πρέπει να έχει μία θέση απασχόλησης ή μαθητείας ή σε πρόγραμμα εκπαίδευσης, εντός τεσσάρων μηνών από τότε που τελείωσε επίσημα τις σπουδές του ή που έγινε άνεργος. Οι συζητήσεις των ηγετών της Ε.Ε., αυτών που παρέστησαν, έγιναν με φόντο τις ογκώδεις διαδηλώσεις ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που υπαγορεύονται από το Βερολίνο αλλά και την προωθούμενη μεταρρύθμιση της εργασιακής νομοθεσίας από την κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι, η οποία ανοίγει τον δρόμο των απολύσεων υπό προϋποθέσεις αλλά «πείθει» τους Ευρωπαίους εταίρους του ότι προχωρά με τη μεταρρυθμιστική του ατζέντα.
