Την τελευταία του πνοή άφησε το βράδυ της Τρίτης σε ηλικία 80 ετών ο σπουδαίος τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος.
Τις τελευταίες μέρες νοσηλευόταν στο καρδιολογικό τμήμα του νοσοκομείου “Υγεία”, ενώ παράλληλα έδινε σκηλή μάχη με τον καρκίνο από το 2021 όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος πέθανε στις 9.10 το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου από ανακοπή καρδιάς καθώς η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί τα τελευταία 24ωρα.
Η απώλειά του προκαλεί θλίψη στο πανελλήνιο καθώς με το έργο του σφράγισε μία ολόκληρη γενιά.
Ποιος ήταν ο Διονύσης Σαββόπουλος
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944 με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και τη Φιλιππούπολη. Το 1963 μετακόμισε στην Αθήνα και εγκατέλειψε τη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης προκειμένου να ασχοληθεί με το τραγούδι.
Γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τα πρώτα του βήματα ως μουσικός και είχε συνδυάσει τη μουσική Αμερικανών μουσικών όπως του Μπομπ Ντίλαν και του Φρανκ Ζάπα με τη μακεδονική λαϊκή μουσική και πολιτικά διεισδυτικούς στίχους.
Άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1964 και ήταν πολιτικά ενεργός σε όλη τη σταδιοδρομία του στη μουσική, με εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Μάνο Λοΐζο. Κατά τη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε δύο φορές για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1967.
Έγραψε τραγούδια με πολιτικό, ρομαντικό, αλλά και σκωπτικό περιεχόμενο. Έχει παρουσιάσει το 1986-1987 τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Τα περισσότερα από τα τραγούδια του ήταν γραμμένα από τον ίδιο, σε στίχους και μουσική.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Αραπίδoυ (γνωστή με το χαϊδευτικό της, Άσπα, από τα τραγούδια και τις παραστάσεις του) και έχουν δύο γιους, τoν Κoρνήλιo (γενν. 1968) και τoν Ρωμανό (γενν. 1972), και δύο εγγονούς, τον Διονύση και τον Ανδρέα.
Υπήρξε από τους πρώτους “τραγουδοποιούς”, τους καλλιτέχνες που γράφουν, συνθέτουν και τραγουδούν τα έργα τους. Αξέχαστα θα μείνουν τα περισσότερα έργα του όπως το “Φορτηγό”, το “Περιβόλι του Τρελλού”, τον “Μπάλλο”, το “Βρώμικο ψωμί”, τη “Ρεζέρβα” και τα “Τραπεζάκια έξω” τtο 1983 με το διαχρονικό «Ας κρατήσουν οι χοροί».
Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει για τον Σαββόπουλο στον Λευτέρη Παπαδόπουλο: “Θεωρώ τον Σαββόπουλο τον σημαντικότερο εκπρόσωπο της γενιάς σου που διαδέχτηκε τη δική μας! Ο Σαββόπουλος, στα τόσα χρόνια που υπάρχει, έχει ήδη δημιουργήσει την προσωπική του ιστορία. Ο Σαββόπουλος δεν κατέβηκε στην Αθήνα φτιάχνοντας απλώς ένα ωραίο τραγουδάκι. Ο Σαββόπουλος κατέβηκε κουβαλώντας μια προσωπική μυθολογία, η οποία είναι συνδυασμός καταγωγής (Μακεδονία), ενός κλίματος της εποχής που έζησε και έγινε νέος κι ενός κλίματος ποιητικού από μια ομάδα ποιητών της Θεσσαλονίκης που βγήκε. Μπορεί, βέβαια, με όλ’ αυτά να γινόταν απλώς ένας επαρχιακός καλλιτέχνης. Έγινε όμως πανελλαδικός. Αυτό είναι το μεγάλο ταλέντο του. Συγχρόνως, διαμόρφωσε μια ζωή σύμφωνα με τη μουσική του. Αυτά όλα είναι πολύ σημαντικά πράγματα”.
