Συμφώνησε το Υπουργείο Πολιτισμού με τον ιδιώτη Βέλγο συλλέκτη για τις φωτογραφίες των Ελλήνων πατριωτών στην Καισαριανή
Το Υπουργείο Πολιτισμού προχώρησε σε σημαντική εξέλιξη σχετικά με τη διάσωση ιστορικού φωτογραφικού υλικού από την περίοδο της Κατοχής.
Συγκεκριμένα, υπεγράφη προσύμφωνο με τον ιδιώτη συλλέκτη, ώστε το ελληνικό Δημόσιο να αποκτήσει ολόκληρη τη συλλογή που περιλαμβάνει 262 φωτογραφίες, τραβηγμένες στην Ελλάδα τα χρόνια 1943-1944, καθώς και σχετικά έντυπα τεκμήρια.
Ανάμεσά τους βρίσκονται και εκείνες που αποτυπώνουν με δραματικό τρόπο τις τελευταίες στιγμές Ελλήνων πατριωτών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, λίγο πριν από τη μαζική εκτέλεσή τους από τις ναζιστικές δυνάμεις την Πρωτομαγιά του 1944.
Όπως γνωστοποίησε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, αμέσως μετά την υπογραφή του προσυμφώνου, το σύνολο του υλικού αποσύρθηκε από την πλατφόρμα online δημοπρασιών όπου είχε αρχικά εμφανιστεί.
Κλιμάκιο του Υπουργείου, μαζί με ανεξάρτητους ειδικούς, πραγματοποίησε επιτόπια εξέταση της συλλογής (γνωστής και ως συλλογής Χόιερ). Η μακροσκοπική ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι φωτογραφίες είναι γνήσιες και αυθεντικές.
Με αυτόν τον τρόπο ανοίγει πλέον ο δρόμος για την οριστική αγορά και επαναπατρισμό του συνόλου του υλικού, το οποίο αποτελεί σπάνιο ντοκουμέντο της νεότερης ελληνικής ιστορίας και της βαρβαρότητας της Κατοχής.
Αναλυτικά η δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη:
«Σήμερα, στο Δημαρχείο του Έβεργκεμ, η αντιπροσωπεία του Υπουργείου Πολιτισμού συναντήθηκε με τον συλλέκτη Τιμ Ντε Κράνε. Η αντιπροσωπεία εξέτασε το σύνολο της συλλογής Χόιερ, η οποία αποτελείται από 262 φωτογραφίες, τραβηγμένες στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της θητείας του, το 1943-1944, καθώς και κάποια έντυπα που ο ίδιος είχε περιλάβει σε αυτή.
Η μακροσκοπική εξέταση, από έμπειρα στελέχη του Υπουργείου Πολιτισμού και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα του υλικού. Υπεγράφη προσύμφωνο μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και του συλλέκτη και η συλλογή αποσύρθηκε από τον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών».
Το μόνο που απομένει είναι η οριστική ολοκλήρωση της διαδικασίας, προκειμένου η συλλογή να περάσει θεσμικά στην ελληνική πλευρά και να αξιοποιηθεί όχι ως αντικείμενο συναλλαγής, αλλά ως τεκμήριο ιστορίας.
