Πριν ακόμη κοπάσει ο θόρυβος από την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, μία νέα περίπτωση γιατρού που φέρεται να παρείχε «θεραπείες ευεξίας» χωρίς τις απαιτούμενες εγκρίσεις έρχεται να ανοίξει ξανά τη συζήτηση για το πώς ελέγχονται ιδιωτικά ιατρεία και πρακτικές που παρουσιάζονται στους πολίτες ως σχεδόν «θαυματουργές». Αυτή τη φορά η υπόθεση εντοπίζεται στην Κρήτη και αφορά αγγειοχειρουργό, ο οποίος, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου Ματίνα Παγώνη, χορηγούσε ακόμη και ενέσιμες βιταμίνες.
Η ίδια η αποκάλυψη, όμως, φέρνει στο προσκήνιο και ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: πώς τέτοιες πρακτικές μπορούν να συνεχίζονται επί χρόνια μέχρι να φτάσει κάποια πληροφορία στους Ιατρικούς Συλλόγους και να κινηθεί ο ελεγκτικός μηχανισμός;
Η Ματίνα Παγώνη, η οποία εμφανίζεται πλέον επισήμως από τον ΠΙΣ ως πρόεδρός του, έκανε γνωστή την υπόθεση μιλώντας νωρίτερα σήμερα το πρωί στο MEGA. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, οι Ιατρικοί Σύλλογοι Ηρακλείου και Ρεθύμνου κινητοποιήθηκαν όταν έφτασαν σχετικές πληροφορίες και πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι στα ιατρεία του συγκεκριμένου αγγειοχειρουργού.
Οι θεραπείες «ευεξίας» και τα ενέσιμα
Ο γιατρός φέρεται να διαφήμιζε «θεραπείες ευεξίας», υποστηρίζοντας ακόμη ότι «σε 10 ημέρες σε κάνει καλά». Κατά τον έλεγχο παραδέχθηκε ότι χορηγούσε ενέσιμες θεραπείες βιταμινών και ευεξίας και, σύμφωνα με όσα μετέφερε η Παγώνη, ζήτησε συγγνώμη υποστηρίζοντας ότι δεν γνώριζε πως δεν επιτρεπόταν να τις πραγματοποιεί. Η υπόθεση αναμένεται πλέον να παραπεμφθεί στο αρμόδιο Πειθαρχικό.
Η Παγώνη, από την πλευρά της, ξεκαθάρισε ότι οι ενέσιμες βιταμίνες δεν αποτελούν μια αθώα «θεραπεία ομορφιάς» που μπορεί να χορηγείται αδιακρίτως σε υγιείς ανθρώπους για λάμψη ή αναζωογόνηση, αλλά πρέπει να συνδέονται με πραγματική ιατρική ανάγκη.
Βέβαια, εδώ ακριβώς βρίσκεται το προβληματικό σημείο που αναδεικνύεται από όσα περιγράφονται: ο έλεγχος φαίνεται να ενεργοποιήθηκε αφού έφτασαν συγκεκριμένες πληροφορίες στους αρμόδιους Συλλόγους και όχι μέσα από έναν μηχανισμό που είχε ήδη εντοπίσει τις διαφημιζόμενες πρακτικές. Αυτό δεν αποδεικνύει από μόνο του παράλειψη της Παγώνη ή του ΠΙΣ, αλλά θέτει ευθέως ζήτημα για την αποτελεσματικότητα και την προληπτική λειτουργία του συνολικού συστήματος εποπτείας.
Μετά την υπόθεση Μαζωνάκη, η συζήτηση μεταφέρεται αναπόφευκτα στο πότε γίνονται οι έλεγχοι, πώς εντοπίζονται οι μη επιτρεπόμενες πρακτικές και γιατί χρειάζεται συχνά πρώτα να υπάρξει καταγγελία ή δημόσια υπόθεση για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι μηχανισμοί.
