Οι δύο βασικές λέξεις του τίτλου του σημερινού σημειώματος είναι οι βασικοί αντίπαλοι στην κοινωνική ζούγκλα, που διαμορφώνεται εδώ και δεκαετίες στην πατρίδα μας. Είτε η αναξιοκρατία θα διαλύσει τον κοινοβουλευτισμό -διά της απαξίας που ευλόγως προκαλεί στην κοινή γνώμη- είτε ο κοινοβουλευτισμός θα σταθεί στο ύψος του και θα δώσει ίσες ευκαιρίες στους Έλληνες.
Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις είναι ένα πρωτοσέλιδο άρθρο της «κυριακάτικης δημοκρατίας», το οποίο προκάλεσε αίσθηση:
«Πάρκινγκ βυσμάτων η Βουλή! Η πρώτη μετάταξη υπαλλήλου από υπουργείο για να σωθεί από τη διαθεσιμότητα» ήταν ο τίτλος και στο κυρίως σώμα του κειμένου αναφερόταν ότι «σύμφωνα με την απόφαση που αναρτήθηκε λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα (!) της περασμένης Τρίτης στην ιστοσελίδα της Βουλής, μετατάσσεται στη Βουλή μόνιμος υπάλληλος του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο οποίος κατείχε την ιδιότητα του οδηγού.
Οπως αποκαλύπτεται από την απόφαση που αναρτήθηκε, η θέση του συγκεκριμένου υπαλλήλου στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είχε καταργηθεί, με αποτέλεσμα να τεθεί σε διαθεσιμότητα και να κινδυνεύει με απόλυση».
Ποιο είναι το πολιτικό συμπέρασμα από την είδηση; Οτι οι εχθροί της δημοκρατίας μας δεν βρίσκονται έξω από το κτίριο που αποτελεί τον «ναό» της, αλλά εντός. Μέσα στο Κοινοβούλιο λαμβάνονται αποφάσεις που περνούν εξαιρετικά εσφαλμένα μηνύματα στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό: ότι κάποιοι είναι πιο «ίσοι» από τους άλλους, ότι αρκεί να έχεις τις κατάλληλες γνωριμίες και οι νόμοι θα έρθουν στα μέτρα σου, ότι η κοινωνία δεν αποτελεί ένα ενιαίο και αρμονικό σώμα, αλλά ένα ψηφιδωτό πολλών αντικρουόμενων συμφερόντων και… ο σώζων εαυτόν σωθήτω!
Το πρόβλημα δεν το δημιουργεί ο κάθε μεροκαματιάρης, που δικαιότατα θέλει να περισώσει το ψωμί του, αλλά οι νομοθέτες και η εκτελεστική εξουσία, που κρίνουν και αποφασίζουν κοντόφθαλμα, έχοντας κατά νου τα μικροκομματικά συμφέροντα.
Αυτές οι νοοτροπίες και οι πρακτικές μάς έφεραν στο χείλος της καταστροφής κι αν δεν τις εγκαταλείψουμε σύντομα, θα υπάρξουν ακόμα χειρότερες ημέρες!
