Kίνδυνοι από τους λαθρομετανάστες

Η Αριστερά είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που ενθαρρύνουν την εισροή λαθρομεταναστών στις χώρες της Δύσης. Είτε για λόγους που έχουν να κάνουν με την ιδεολογία της είτε λόγω υλικών και αδιαφανών κινήτρων και ωφελημάτων, τα αριστερά κόμματα δαιμονοποιούν κάθε αντίδραση εναντίον της λαθρομετανάστευσης. Ταυτίζουν την κοινή λογική και την ανάγκη υπεράσπισης του εθνικού χαρακτήρα κρατών και πολιτισμών με «φασισμό», «ρατσισμό», «ξενοφοβία», «συντήρηση» και άλλα τινά. Ταυτόχρονα υπερασπίζονται την άκριτη και ανεξέλεγκτη πολιτογράφηση όλων των λαθρομεταναστών, υπηρετώντας μια ατζέντα σφόδρα αντιπαραδοσιακή και αποδομητική.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στη χώρα μας, αλλά και στις περισσότερες ευρωπαϊκές. Η ρητορική, η μέθοδος και το πολιτικό σκεπτικό των οργανωμένων δυνάμεων της Αριστεράς είναι ενιαία – από το Λονδίνο και τη Χάγη μέχρι την Αθήνα και τη Στοκχόλμη. Δυστυχώς, αρωγοί στις ανεδαφικές και ακρότατα επικίνδυνες φαντασιώσεις των διαμορφωτών της Αριστεράς είναι και η σοσιαλδημοκρατία αλλά και η αμήχανη Δεξιά, η οποία πάσχει από ένα ανεξήγητο σύνδρομο ιδεολογικής υποτέλειας προς τις απάνθρωπες ονειρώξεις των απανταχού μαρξιστών, αριστεριστών και «πολιτικά ορθών» αερολόγων.
Τη μεγαλύτερη μάχη και τα πιο σπουδαία επιχειρήματα κατά του φαινομένου της λαθρομετανάστευσης τα δίνει η ίδια η ζωή και η φύση, η οποία δεν ανέχεται να διαταράσσεται η ισορροπία που επιβάλλει.
Η «κυριακάτικη δημοκρατία» είχε σχετικό θέμα όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρονταν τα ακόλουθα: «Χολέρα, λέπρα και άλλες ξεχασμένες ασθένειες επιστρέφουν πιο ισχυρές. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι ξετυλίγεται και πάλι το κουβάρι του τρόμου με τους επικίνδυνους ιούς του παρελθόντος. Κάνουν θραύση σε Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική και διαδίδονται μέσω των μεταναστών σε όλο τον πλανήτη».
Οι ασθένειες, η εγκληματικότητα, η διάλυση της αγοράς εργασίας, η αλλοίωση του πληθυσμιακού χάρτη, που προκαλεί η πολιτική ανοχής στις αριστερές ουτοπίες και υποδοχής ορδών απελπισμένων, αποτελούν απτές, αυταπόδεικτες πραγματικότητες.
Μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο από πολιτικούς που έχουν επαφή με την κανονική ζωή και δεν αντιμετωπίζουν τις κοινωνίες σαν πειραματόζωα.