Γιατί αποδημούν οι… ψηφοφόροι

«Ενας στους τρεις στις ηλικίες των 55 και άνω ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, την ίδια ώρα που ούτε δύο στους 10 δεν επιλέγουν το κυβερνών κόμμα στις ηλικίες από 18 έως 34 ετών. Αυτό πρακτικά σημαίνει, σύμφωνα με τα στοιχεία των τελευταίων εκλογών, ότι η Νέα Δημοκρατία επιλέγεται από ένα γερασμένο σύνολο ψηφοφόρων, ενώ οι νεότερες ηλικίες επιλέγουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και τη Χρυσή Αυγή, η οποία βρίσκεται στην τρίτη θέση». Μόλις διαβάσατε απόσπασμα από ανάλυση που δημοσιεύτηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» για τις ηλικιακές και τις κοινωνικές ομάδες που προτίμησαν ή απέρριψαν τη Νέα Δημοκρατία στις πρόσφατες εκλογές.
Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την ανάλυση των αριθμών και των ποσοστών θα έπρεπε να έχουν ήδη σημάνει κόκκινο συναγερμό στο κυβερνών κόμμα. Οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στη Ν.Δ. Το ίδιο κάνουν ακόμα και οι… αστοί!
Δεν είναι παράξενο που συμβαίνει αυτό. Ούτε αποτελεί ένα καπρίτσιο συγκεκριμένων ομάδων του εκλογικού σώματος. Ολοι οι αριθμοί, τα ποσοστά και οι μεταβολές τους «πατάνε» πάνω στην πραγματικότητα. Ο λόγος του Μνημονίου και η ρητορική της υποτέλειας στην τρόικα θα ήταν παράξενο να συνεγείρουν, να εμπνέουν και να κερδίζουν την εμπιστοσύνη των νέων. Ο αντισυστημικός και ρηξικέλευθος λόγος είναι εκείνος που τραβάει την προσοχή της νεολαίας – είτε είναι αληθινός και από καρδιάς είτε όχι. Δεν μπορεί κάποιος στην αυγή της ενήλικης ζωής του να «μαγεύεται» από την πολιτική της τρόικας.
Επίσης, ο αστικός κόσμος έχει απομακρυνθεί από τη Ν.Δ. διότι το κόμμα δεν σέβεται την ταυτότητά του. Οι συνεπείς αστοί νιώθουν αποστροφή για την υπερφορολόγηση και το ανελέητο κυνήγι της επιχειρηματικότητας μέσω της γραφειοκρατίας και των εξαντλητικών προστίμων και προσκομμάτων που θέτει το κράτος.
Είναι αδύνατον να συναινέσει ο πολίτης στη σταδιακή δέσμευση της περιουσίας του για να δημιουργηθεί πρωτογενές πλεόνασμα και για να καταλαγιάσει -έστω για λίγο- η δίψα των πιστωτών μας για ανθρώπινο αίμα.
Απλά τα πράγματα…