Τα σουλτανάτα του σκοταδισμού

Ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρ. Τ. Ερντογάν εξελέγη από τον πρώτο γύρο πρόεδρος της Τουρκίας με ευρύτατη πλειοψηφία. Στους περισσότερους τίτλους των διεθνών ΜΜΕ, τα οποία ασχολήθηκαν με τις προεδρικές εκλογές της Τουρκίας, υπήρχε και η λέξη «σουλτάνος». Ο τίτλος για το ίδιο θέμα στην εφημερίδα μας ήταν «Λευκή επιταγή στον σουλτάνο Ταγίπ».
Ο εμπνευστής της λέξης «σουλτάνος» που μπαίνει δίπλα στο όνομα του νέου Τούρκου προέδρου είναι ο ίδιος ο κ. Ερντογάν με τη νεο-οθωμανική ατζέντα του και την πανισλαμική κοσμοθεωρία του. Δυστυχώς, η επιδερμική ανάγνωση της πραγματικότητας οδηγεί αρκετούς αναλυτές, πολιτικούς και απλούς πολίτες, να θεωρούν τον κ. Ερντογάν «επιτυχημένο» πολιτικό και μερικοί εξ αυτών να φτάνουν στο σημείο να τον χαρακτηρίζουν «υπόδειγμα ηγέτη»!
Η αλήθεια είναι ότι η όποια μεγαλοσύνη του κ. Ερντογάν αφορά κυρίως τα μεγάλης έκτασης οικονομικά σκάνδαλα, τα οποία ήρθαν στο φως της επικαιρότητας το παρελθόν έτος στην Τουρκία. Είναι κοινό μυστικό ότι ο κ. Ερντογάν θέλησε να εκλεγεί πρόεδρος και για να έχει τη νομική ασυλία που προβλέπεται για τον θεσμό που θα υπηρετήσει για την επόμενη πενταετία.
Ομως η αναμενόμενη ανάμειξη στελεχών της κυβέρνησης του κ. Ερντογάν σε υποθέσεις διαφθοράς δεν είναι ο μοναδικός σκελετός στην ντουλάπα του νέου «σουλτάνου». Το μεγαλύτερο έγκλημά του είναι η ευθεία εμπλοκή της χώρας του στο ξέσπασμα του παρανοϊκού και δολοφονικού τζιχαντισμού σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Ενα σημαντικό ποσοστό από τους αποκεφαλισμούς, τις σταυρώσεις και τους διωγμούς χριστιανών, τα πογκρόμ εναντίον μειονοτήτων και τις ομαδικές σφαγές που πραγματοποιούν οι δολοφόνοι του στρατού του Ισλαμικού Κράτους φέρει την υπογραφή της τουρκικής κυβέρνησης και του κ. Ερντογάν, που προώθησαν ποικιλοτρόπως αυτές τις εξελίξεις.
Η μεγαλομανία του, το σκληρό και ακρότατα φανατικό θρησκευτικό υπόστρωμα των σχεδιασμών του και η μεθοδικότητά του στην επιδίωξη της ισχύος καθιστούν τον Ρ. Τ. Ερντογάν τον υπ. αριθμόν 1 κίνδυνο για την περιοχή.