Κάθε νέα χρονιά, κάθε στιγμή που σηματοδοτεί μια μεταβολή, είναι ευκαιρία για επανεκτίμηση της κατάστασης και κατάστρωση σχεδίου για τη βελτίωση των δεδομένων της καθημερινότητάς μας.
Ενδείκνυται σε όλους μια παύση στο ξέφρενο ράλι του άγχους, το οποίο προκαλεί η βιοποριστική μέριμνα. Ετσι διευκολύνεται η θέαση των συνθηκών ως έχουν, με στόχο τη λήψη των απαραίτητων αποφάσεων για αλλαγές προς το καλύτερο.
Στην πατρίδα μας, από την αποφράδα ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε την προδοτική και κατάπτυστη υπαγωγή μας στη δικαιοδοσία της τρόικας, επικρατούν απαισιοδοξία, φόβος για το αύριο και, σε πολλές περιπτώσεις, υπάρχουν απόγνωση, απελπισία. Αυτό έχει πολλάκις αποδειχτεί, δυστυχώς, από τους συμπολίτες μας που τερμάτισαν μόνοι τους τη ζωή τους.
Μια ένεση αισιοδοξίας, θάρρους και ενεργητικής, μαχητικής στάσης προς τη ζωή και τις προκλήσεις της θα ήταν το καλύτερο δυνατό δώρο προς τον δοκιμαζόμενο λαό μας. Οπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, οι πολίτες που υπομένουν τον ζυγό της τρόικας από την άνοιξη του 2010 δεν μπορούν να «εξαναγκάσουν» τους εαυτούς τους να αναθαρρήσουν.
Πρέπει να εμπνευστούν, να παραδειγματιστούν από την ηγεσία – όπως συμβαίνει σε όλες τις περιόδους της Ιστορίας της ανθρωπότητας και σε όλους τους λαούς. Η αισιοδοξία και τα θετικά συναισθήματα δεν είναι δυνατόν να αγοραστούν ή να… διαταχθούν να γεμίσουν τις καρδιές των πολιτών. Μεταδίδονται διά των πράξεων των επικεφαλής της πολιτικής ζωής.
Οι εκλογές που προκηρύχθηκαν εξαιτίας της αδυναμίας της Βουλής να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας μπορεί να υποχρεώσουν τους πολιτικούς που αξίζουν την προσοχή μας να λειτουργήσουν σωστά και να παραδειγματίσουν τον λαό με την αρετή, τις ιδέες και την επάρκειά τους.
Στην πλευρά του λαού υπάρχει η ευθύνη της ορθής επιλογής: να αποσύρει άμεσα και να «αποστρατεύσει» ατιμωτικά όλους εκείνους που οδήγησαν τα πράγματα σ’ αυτό το οριακό σημείο της έσχατης συλλογικής ταπείνωσης και της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας.
Καλή χρονιά σε όλους και όλες!
