Ενα κρατίδιο έτοιμο να χαθεί

Τα Σκόπια δεν απέχουν πολύ από τη διάλυση. Αυτή τη στιγμή είναι ένα ακυβέρνητο, «κατασκευασμένο» κρατίδιο, το οποίο συνταράσσεται από σκάνδαλα διαφθοράς, κομματικές έριδες, προσωπικούς ανταγωνισμούς και -πάνω απ’ όλα- από την ασυμβατότητα των εθνολογικών ομάδων που… επιλέχθηκαν για να σχηματίσουν τούτο το ετερόκλητο μωσαϊκό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο εγγύς του βόρειου τμήματος της χώρας μας. Τα Σκόπια, που δαπάνησαν πολύ χρόνο, χρήμα και διπλωματικό κεφάλαιο σε μια γελοία απόπειρά τους να οικειοποιηθούν την ελληνική Ιστορία, τα σύμβολά μας και την κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του πρώτου Ελληνα κοσμοκράτορα, δεν μπορούν να «φρενάρουν» την πορεία τους προς το χάος.

Οι εκτιμήσεις για το μέλλον αυτού του μορφώματος δεν είναι καλές, αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο πυρήνας του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο εκεί πληθυσμός είναι η ίδια η μορφή, η σύσταση και ο στρατηγικός προσανατολισμός του κράτους. Δηλαδή, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν -μεταξύ αυτών και τμήμα της νέας αμερικανικής διοίκησης- ότι η επίλυση του αδιεξόδου στα Σκόπια είναι ο κατακερματισμός τους και η διανομή πληθυσμών και εδαφών όπου και όπως δει.

Μέρος του προβλήματος μέχρι σήμερα ήταν και η συμμαχία των ελληνόφωνων προθύμων! Δυστυχώς, από την πρώτη στιγμή που ανέκυψε το θέμα της ονομασίας, του Συντάγματος του κρατιδίου, των αλυτρωτικών βλέψεων των φανατικών ανθελλήνων και της ιστορικής καπηλείας που αποπειρώνται να κάνουν οι Σκοπιανοί, βρέθηκαν και (τυπικά) Ελληνες πολιτικοί, επιχειρηματίες, «διανοούμενοι», δημοσιογράφοι και «διαμορφωτές άποψης» που συνιστούσαν την άνευ όρων παράδοση των απαράγραπτων εθνικών δικαίων μας στους καταγέλαστους επίδοξους καταπατητές των οσίων και των ιερών μας.

Η πολιτική τάξη απέτυχε να διαχειριστεί το θέμα, με μοναδική φωτεινή εξαίρεση τη στάση που κράτησε ο Κώστας Καραμανλής, εκστομίζοντας το περήφανο ελληνικό «όχι» που ακούστηκε το 2008 στο Βουκουρέστι και το οποίο αφορούσε την ένταξη του κρατιδίου στο ΝΑΤΟ. Ο τότε πρωθυπουργός αρνήθηκε να δεχτεί την ένταξη των Σκοπίων στη νατοϊκή συμμαχία δίχως πρώτα να έχει βρεθεί μια μόνιμη και κοινά αποδεκτή λύση για την ονομασία αυτού του κράτους.

Ο Κώστας Καραμανλής όχι μόνο εξέφρασε τη λαϊκή βούληση και εκτέλεσε το εθνικό καθήκον του, αλλά «διάβασε» σωστά και τις εξελίξεις. Οι οπαδοί του «ναι», ούτε λίγο ούτε πολύ, ήθελαν να ηττηθεί η πατρίδα μας από έναν εφήμερο και ανίσχυρο κρατικό σχηματισμό!

Για τα Σκόπια, η μόνη ελπίδα διαφυγής από τη θανατηφόρα περιδίνηση που οδηγεί στο χάος είναι η Ελλάδα. Ομως, για να αποκαταστήσουν σχέσεις με την πατρίδα μας, πρέπει να πράξουν τα δέοντα και τα αυτονόητα.