Η «δημοκρατία» αντιμετωπίζει με σεβασμό την αλήθεια, με πολεμική διάθεση το ψέμα και με συγκατάβαση τους οπαδούς κάθε αυταπάτης. Μερικοί εξ αυτών έφτασαν σε τέτοια ύψη την «τέχνη» της εξαπάτησης του εαυτού (αλλά και των άλλων), που επιμένουν να αγνοούν την πραγματικότητα, ακόμα κι αν εκείνη ορθώνεται μπροστά στα μάτια τους και κραυγάζει! Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο συντάκτης ενός λιβελογραφήματος της «Εφημερίδας των Συντακτών», που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη και μέμφεται την εφημερίδα μας επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει την εγκυρότητα του χάλκινου μόσχου της Μεταπολίτευσης, που στήθηκε πάνω στις κατασκευασμένες αλήθειες για το Πολυτεχνείο 1973 και είχε ως αποτέλεσμα να πλουτίσουν μερικοί «επαναστατημένοι» και να χρεοκοπήσει η Ελλάδα.
Αυτό που ενόχλησε και το έντυπο και τον συντάκτη, αλλά και όλους όσοι έχουν άμεσο συμφέρον από τη διαιώνιση των ανακριβειών και των ψεμάτων για το Πολυτεχνείο, ήταν ότι ανετράπη η βολική «επίσημη» αφήγηση των γεγονότων από την «κυριακάτικη δημοκρατία». Στη συνέντευξη που μας παραχώρησαν ο Κυριάκος Σταμέλος, μέλος της συντονιστικής επιτροπής των φοιτητών, και ο Μιχάλης Γουνελάς, επικεφαλής των αρμάτων μάχης που περικύκλωσαν το κτίριο εκείνη τη βραδιά, αναφέρθηκε εμφατικά -και από τους δύο- ότι ο Στρατός εκείνη τη βραδιά διαδραμάτισε κατευναστικό ρόλο. Επίσης, και οι δύο πρωταγωνιστές ανέφεραν στη συνέντευξη ότι συμφωνήθηκε να ανοίξει η πύλη για να απεγκλωβιστούν οι φοιτητές που ήθελαν να φύγουν από τον χώρο – κάτι που δεν επιθυμούσαν οι ζηλωτές της εξέγερσης, οι οποίοι ήθελαν το γεγονός να λήξει με σύγκρουση.
Ετι δε, τη φράση «αν δεν είχαν γίνει τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, πιθανότατα δεν θα είχαμε χάσει την Κύπρο» δεν την έγραψε αυθαίρετα η «κυριακάτικη δημοκρατία». Ειπώθηκε από τον Κυριάκο Σταμέλο, τον ρόλο και την ακεραιότητα του οποίου ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει.
Ο συντάκτης του λιβελογραφήματος, έχοντας μάθει να κάνει «στρατευμένη» δημοσιογραφία, λησμόνησε ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με την αναζήτηση της αλήθειας. Οπως ακριβώς δεν είχαν σχέση με τον ανθρωπισμό οι ερυθρές δικτατορίες που κατά καιρούς υπερασπίζονται φανατικά οι συχνά αυταπατώμενοι. Η ουσία είναι ότι, όσο κι αν προσπάθησαν, δεν μπόρεσαν να αμφισβητήσουν ούτε λέξη από τη συνέντευξη. Περαστικά τους.
