Η ύπαρξη της Ελλάδας εξαρτάται άμεσα από τις Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας. Αυτές θα αμυνθούν του πατρίου εδάφους και θα σηκώσουν τα όπλα για να βάλουν εναντίον του εχθρού. Ούτε οι ΜΚΟ θα μας σώσουν την ώρα της κρίσης ούτε οι εκατομμυριούχοι πολιτικοί ούτε οι ενσωματωμένοι στο σύστημα «διανοούμενοι» ούτε εκείνοι που ωρύονται κατά των παραδοσιακών αξιών από τα επικοινωνιακά «στασίδια» που τους προσφέρουν διάφορα ΜΜΕ, τα οποία προωθούν τον εθνομηδενισμό και τη διάλυση όσων μας κρατούν ορθίους ως έθνος.
Για να είναι ισχυρές οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας, οφείλουμε να επιδιώκουμε τη διεύρυνση της αυτοδυναμίας και της αυτάρκειάς τους σε όσο περισσότερα οπλικά συστήματα και αναλώσιμα είναι εφικτό να παράγει η πατρίδα μας.
Είναι ανεπίτρεπτο για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που έχει μακρά παράδοση στην καινοτομία, το σπουδαίο επίπεδο και τις επιδόσεις χιλιάδων επιστημόνων και τεχνολόγων της αλλά και μεγάλη και άμεση ανάγκη να ανταποκριθεί στον αγώνα δρόμου με την Τουρκία, να μην έχει αναπτύξει μια σειρά από οπλικά συστήματα τα οποία θα χρησιμοποιήσει την ώρα της αναμέτρησης.
Φυσικά, η μνεία για ανάπτυξη ελληνικών οπλικών συστημάτων δεν γίνεται για τις συμπαραγωγές ή την κατασκευή εξαρτημάτων, αλλά εξ ολοκλήρου ελληνικών όπλων. Είναι εγκληματικό λάθος να ποντάρουμε ως έθνος «τα ρέστα» μας μόνο σε εισαγωγές από τρίτες χώρες, οι οποίες για δικούς τους λόγους μπορεί να μας «αδειάσουν» την ώρα της κρίσης.
Η εξαγγελία των εξοπλιστικών προγραμμάτων, τα οποία σύμφωνα με μερικές εκτιμήσεις μπορεί να φτάσουν σε συνολικό κόστος ακόμα και τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ, έπρεπε να συνοδεύεται και από την ανακοίνωση της προόδου στην έρευνα και την ανάπτυξη δικών μας οπλικών συστημάτων. Ούτως ή άλλως, εν ισχύι βρίσκεται ακόμα η νομοθετική πρόβλεψη ποσοστού 1% επί του Προϋπολογισμού εξοπλιστικών προγραμμάτων για την αμυντική Ερευνα και Ανάπτυξη – αλλά είναι ζήτημα αν έχει εφαρμοστεί έστω και εν μέρει.
Χρειάζονται ελληνικά όπλα για τους Ελληνες. Οι εισαγωγές είναι αναπόφευκτες, αλλά δεν πρέπει να είναι η μόνη οδός που θα ακολουθούμε.
