Όταν οι άνθρωποι, οι κοινωνίες και οι θεσμοί πέφτουν κάτω στη λάσπη, η λύση είναι να τα σηκώσουμε. Να άρουμε το βάρος τους και να τα ελευθερώσουμε από τα δεσμά τους, από όσα τους κρατούν κάτω. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας. Ο άνθρωπος ούτε τον εαυτό του δεν δύναται να σώσει δίχως τη βοήθεια του Θεού. Εκείνος μόνο μπορεί να λυτρώσει την ανθρωπότητα από το άχθος των λαθών, των παθών και των ανομημάτων της.
Οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν το εύκολο, το χρέος τους, κι ο Θεός αναλαμβάνει το δύσκολο, τη σωτηρία, τη λύτρωση.
Οι πιστοί χριστιανοί, προσπαθώντας να βρουν θεία δύναμη και να ομοιωθούν με τον Κύριο, εμπνέονται και παραδειγματίζονται από τον βίο των αγίων της Εκκλησίας μας. Οι άγιοι δεν ήταν και δεν είναι πρόσωπα εκτός κόσμου, αλλά άνθρωποι σαν εμάς, που συνέτριψαν την πτωτικότητα εντός τους με τη μετάνοια, και με την ταπείνωση και την προσευχή κατέστησαν την καρδιά τους ευρύχωρη ώστε να οικίσει εντός της η θεία χάρη.
Η Ελλάδα είναι ένας τόπος κι ένα πνευματικό σύνολο που παράγει αγίους. Σ’ αυτά τα χώματα γεννιούνται πρόσωπα που περνούν τα σύνορα της φθαρτότητας με την αγνότητα των προθέσεων και των πράξεών τους, και έλκουν και τους γύρω τους στον δρόμο του Κυρίου.
Χθες ανακοινώθηκε η αγιοκατάταξη του οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου, του ελεήμονος και πνευματικού. Ο Βησσαρίων (Κορκολιάκος) ο Αγαθωνίτης γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το 1908. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Κοιμήθηκε το 1991 και οι άνθρωποι που επισκέπτονταν την Ιερά Μονή Παναγιάς Αγάθωνος στη Φθιώτιδα, όπου βρισκόταν το σκήνωμά του, του έφερναν αφιερώματα και τον αντιμετώπιζαν σαν άγιο από τον πρώτο κιόλας καιρό της κοίμησής του.
Η αγιότητα του Βησσαρίωνα προκάλεσε τα δηλητηριώδη σχόλια και την εωσφορική χλεύη των γνωστών κύκλων, αλλά η κακότητα δεν βάσταξε καιρό. Κονιορτοποιήθηκε από την ισχύ της αγιότητάς του. Ο,τι κι αν συμβεί, ο χρόνος δικαιώνει το καλό και το δίκαιο.
