Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αντέχει τα δύσκολα επειδή δύσκολα ανταποκρίνεται στα εύκολα. Δεν μπορεί να εκτίθεται σε περιβάλλοντα μη ελεγχόμενα και σε συνθήκες μη φιλικές για εκείνον και την κυβέρνησή του. Γι’ αυτό και ήταν η τέταρτη κατά σειρά χρονιά που στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ δεν επετράπη στον δημοσιογράφο της «δημοκρατίας» να υποβάλει ερώτημα.
Η ανασφάλεια του πρωθυπουργού είναι -δικαιολογημένα- τόσο μεγάλη, ώστε προεξοφλεί ότι μια απλή ερώτηση από ένα ενημερωτικό μέσο όπως η εφημερίδα μας, σε ζωντανή σύνδεση, θα μπορούσε να τον εκθέσει ανεπανόρθωτα. Κι έχει δίκιο στην εκτίμησή του.
Η «δημοκρατία» δεν κάνει δημόσιες σχέσεις. Ερευνά γεγονότα και καταστάσεις, διασταυρώνει πηγές και αποκαλύπτει πράξεις και παραλείψεις της εξουσίας που έπληξαν το δημόσιο συμφέρον. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να λειτουργήσει όταν δημοσιογράφοι κάνουν «ενοχλητικές» ερωτήσεις.
Είναι τόσο έντονη η επιθυμία του πρωθυπουργού να κουκουλώνει όσα μπορεί και προλαβαίνει από την πραγματικότητα, ώστε αισθάνεται ότι δεν έχει περιθώρια ούτε καν για προσχήματα δημοκρατικότητας. Οσοι είναι φίλοι της κυβέρνησης ή απλώς… ακίνδυνοι μπορούν να ρωτούν. Οι υπόλοιποι απλώς δεν δικαιούνται διά να… ομιλούν.
Η αυταρχική νοοτροπία του πρωθυπουργού και η καθεστωτική αντίληψη της κυβέρνησης κάνουν καλό στο υπάρχον σύστημα εξουσίας και στα πρόσωπα που τη νέμονται. Δεν κάνουν καλό στην πατρίδα και στους πολίτες.
Στην Ελλάδα με τα τόσο πολλά και διαρκώς επιδεινούμενα προβλήματα πρέπει η κυβέρνηση να θέλει και να μπορεί να απαντά στις ερωτήσεις του Τύπου – όσο ανεπιθύμητες κι αν είναι αυτές. Σε μια δημοκρατία που είναι ζωντανή και λειτουργεί, έστω με αρκετά προβλήματα, έχουν ζωτική σημασία η διαφάνεια και η αναγνώριση του δικαιώματος του Τύπου να κάνει τη δουλειά του.
Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι η Ιστορία έχει αποδείξει πως, όσο και να αποφεύγονται οι ερωτήσεις του Τύπου από τις κυβερνήσεις, τις απαντήσεις τις δίνει η ίδια η πραγματικότητα. Κι αυτή δεν μπορεί να τη φιμώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
