Ημέρα Σάββατο, με καλό καιρό, μια μέρα ξεκούρασης για τον εργαζόμενο κόσμο. Ομως, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες βγήκαν ξανά στους δρόμους. Οχι για ψώνια στα μαγαζιά και βόλτες, σαν μια ανάσα χαλάρωσης στα ασφυκτικά προγράμματα της καθημερινότητας. Αλλά για να διαδηλώσουν τον θυμό τους, απαιτώντας ακόμα μία χρονιά Δικαιοσύνη. Για τα Τέμπη κι όχι μόνο.
Η κυβέρνηση πόνταρε ξανά λάθος. Υποτίμησε πάλι τις διαδηλώσεις, εκτιμώντας ότι ο κόσμος θα μείνει σπίτι του. Το Μαξίμου και η στρατιά επικοινωνιολόγων και δημοσκόπων του απέτυχαν να αντιληφθούν ότι το αίτημα για Δικαιοσύνη έχει αναβαθμιστεί σε διαρκές.
Οσο τα ποσοστά της διακυβέρνησης Μητσοτάκη ξεπέφτουν πια στο… «2», με τα 30άρια -και πολύ περισσότερο τα 40άρια- να αποτελούν ευσεβή πόθο των φερέφωνων του Κυριάκου και των τρολς, τόσο πλασάρουν το αφήγημά τους στα ΜΜΕ για να το πουλήσουν αυτά στον κόσμο για λογαριασμό του Μαξίμου.
Η «ιστορία», που σερβίρεται ως αδιαμφισβήτητη κοινωνική «αλήθεια», είναι ότι τα Τέμπη λίγο πολύ «κούρασαν», πως δήθεν «ξεφούσκωσαν». Η κυβέρνηση κατάφερε, ελπίζει ή θεωρεί, τον στόχο της, ο οποίος ήταν εξαρχής ο εξής:
Αφού αποδέχτηκε πως δεν μπορεί να πείσει ότι δεν έχει τίποτα να κρύψει στην τραγωδία των Τεμπών και τη μετέπειτα ενοχική διαχείρισή της, νόμιζε ότι μπορεί τουλάχιστον να μπερδέψει τον κόσμο, ζαλίζοντάς τον με χίλια δυο πιθανά ή απίθανα σενάρια. Με αβεβαιότητες, ψέματα, τεχνητές διχογνωμίες και πλαστά στοιχεία, ώστε απλά οι πολίτες να παραιτηθούν, εξουθενωμένοι, από τις απαιτήσεις τους για Δικαιοσύνη.
Το πρόβλημα, όμως, για την τακτική Μητσοτάκη είναι ότι τα Τέμπη έχουν πια πολύ καιρό πριν την τρίτη επέτειό τους ξεφύγει από το επίπεδο της εν θερμώ οργισμένης κοινωνικής αντίδρασης που, αυτόματα, βγάζει κόσμο στον δρόμο. Κι έχουν πλέον παγιωθεί στη συνείδηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων ως ακλόνητη κι ευρεία απαίτηση κατά της ατιμωρησίας και της πολιτικής απανθρωπιάς.
Τα Τέμπη είναι πάντα στο κάδρο των μαζικών διαδηλώσεων, αλλά κι όσοι για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν είναι στον δρόμο γνωρίζουν τους πραγματικούς ενόχους.
Το «έγκλημα» έχει ριζωθεί στην κοινωνική σκέψη ως κυβερνητική ενοχή χωρίς καμιά αμφιβολία. Εχει χάσει η κυβέρνηση το παιχνίδι. Δεν μπορεί να σπείρει την αμφιβολία σε ένα κομμάτι του πληθυσμού, έτσι ώστε να κερδίσει έστω τον επικοινωνιακό πόλεμο των εντυπώσεων που εκείνη άρχισε.
Ακόμα κι όσοι δεν διαδηλώνουν, ακόμα και ψηφοφόροι που ήταν δικοί της αλλά πλέον όλο και περισσότεροι γυρίζουν την πλάτη, έχουν ήδη βγάλει την ετυμηγορία τους για την «τηλεκατευθυνόμενη» Δικαιοσύνη στη χώρα, για τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, για το μπάζωμα και για την επιτηδευμένη «κρίση ανεπάρκειας» που ξέσπασε από εκείνο το βράδυ σε όλο το κυβερνητικό οικοδόμημα.
Και είναι ίδια με την ετυμηγορία των εκατοντάδων χιλιάδων που και φέτος έδωσαν παρουσία στους δρόμους σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Ολοι γνωρίζουν για ποιους λόγους ακριβώς η κυβέρνηση είναι ένοχη.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
