Η εξευτελιστική για τον πολιτικό βίο και το ίδιο το πολίτευμα υπόθεση των υποκλοπών δεν έχει εξιχνιαστεί ακόμα. Ομως, οι υποψίες που γεννήθηκαν άμα τω ακούσματι του σκανδάλου σταδιακά γίνονται βεβαιότητες. Κι οι υποψίες αυτές αφορούν τον ιθύνοντα νου, τον άνθρωπο που διέταξε να γίνουν. Η «αόρατος αρχή» των… παράνομων συνακροάσεων, με την πάροδο του χρόνου, μετατρέπεται σε ορατή.
Εδώ αξίζει να διευκρινιστεί ότι πριν από το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 αντικείμενο συζήτησης σε όλους όσοι σκόπευαν να συμμετέχουν ή απλώς να βοηθήσουν στον μεγάλο ξεσηκωμό ήταν η «αόρατος αρχή» που διηύθυνε τη Φιλική Εταιρεία. Επειδή, γενικώς, βόλευε η αίσθηση ότι πίσω από τη Φιλική Εταιρεία βρισκόταν κάτι πολύ πιο ισχυρό από την ομάδα ανθρώπων που την ίδρυσαν, οι θεωρίες περί αοράτου αρχής αφέθηκε να… φτάσουν μέχρι το παλάτι του τσάρου, του ηγέτη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αλλωστε, η Ιστορία έχει διδάξει ότι πίσω από κάτι ισχυρό, με επιρροή, βρίσκεται κάτι ακόμα ισχυρότερο.
Στις υποκλοπές, αυτό που δαχτυλοδείχνει προς το Μέγαρο Μαξίμου, για την ώρα, είναι η σιωπή πολλών επιφανών θυμάτων. Είναι δυνατόν να σιωπούν, να μην αντιδρούν, να μην υποβάλουν μηνύσεις και να μην έχουν ξεσηκώσει τον κόσμο υπουργοί νυν και πρώην, πρώην επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων και ισχυροί επιχειρηματίες; Πώς μπορεί να εξηγηθεί τούτη η εξωφρενική αδιαφορία για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα; Μόνο με έναν τρόπο. Οι παρακολουθηθέντες γνωρίζουν ότι ο εντολέας των υποκλοπών ίσταται πολύ ψηλά στην ιεραρχία της πολιτικής και γι’ αυτό αδρανούν (τουλάχιστον για την ώρα). Το πιθανότερο είναι πως περιμένουν τις εξελίξεις για να κινηθούν όταν ο κραταιός θηρευτής θα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε ανήμπορο θήραμα.
Πέρα, όμως, από τις εικασίες και την προσβλητική και για το πρόσωπό τους και για τη χώρα μας σιωπή και αδράνεια ορισμένων θυμάτων των υποκλοπών υπάρχει η Δικαιοσύνη, που έχει την υποχρέωση να κινηθεί γρήγορα προς την κατεύθυνση του τραβήγματος της μάσκας της «αοράτου» αρχής αυτού του σκανδάλου.
