Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά εγώ είδα τον καιρό στον Βορρά. Και από την ημέρα που πάτησε το πόδι του στη Θεσσαλονίκη ο Τσίπρας, εξαφανίστηκε ο ήλιος και δεν σταμάτησε να βρέχει.
Ξέρετε τι ενόχλησε πιο πολύ στην επίσκεψη Τσίπρα στη ΔΕΘ; Ούτε οι πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι, που εμφανίστηκαν παντού, ούτε οι διάφοροι παλιοί πασόκοι, που έσκασαν μύτη για να δηλώσουν «παρών» εν όψει του μέλλοντος, ούτε οι λεονταρισμοί του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ που δεν έπεισαν κανέναν.
Ενόχλησε η συνάντηση με τον Μυλόπουλο, θα πείτε. Το ότι κοτζάμ πρόεδρος κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης πήγε στον πρύτανη του ΑΠΘ, που βρίσκεται εδώ και καιρό στη δίνη διαφόρων σκανδάλων, για να δηλώσει τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου επίσης δεν με ενόχλησε τόσο πολύ, γιατί το βρήκα λογικό για τη λογική Τσίπρα. Η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ των πανεπιστημιακών στήριξε την παράταξη Μυλόπουλου, άρα η εμφάνιση του Τσίπρα στην Πρυτανεία εξυπηρετούσε σκοπιμότητες εκλογικές.
Ασχετα αν ως κόμμα στέλνει έτσι λάθος μηνύματα στην κοινωνία.
Ο Δασκαλόπουλος, θα πείτε. Το ότι στην ομιλία του αρχηγού κόμματος της λεγόμενης Ριζοσπαστικής Αριστεράς εμφανίστηκε ο πρόεδρος των Ελλήνων Βιομηχάνων ήταν όντως παράξενο. Εξίσου παράξενο και το ότι οι συριζαίοι έσπευσαν να τον προστατεύσουν, βάζοντας ομάδα ανθρώπων να τον περιφρουρήσουν μη φάει κανένα αδέσποτο γιαούρτι.
Μια εικόνα, χίλιες λέξεις, που λένε.
Συγγνώμη, αλλά όλο αυτό μόνο νεανικό και cool δεν είναι…
«Π. ΜΕΛΑΣ»