Ο Δόκτωρ Πίσσας & ο Καθηγητής Πούπουλας* δεν είναι κατάλληλοι ιατροί για τη θεραπεία της συλλογικής μας νόσουΓιατί έφυγε ο Τίλερσον; Ο νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ είναι φιλότουρκος ή φιλέλληνας; Κι αυτή που πήγε στη CIA… Θεός φυλάξοι. Λες να μας την έχει στημένη;» Μόλις διαβάσατε μερικές απορίες πολυτελείας, απότοκα του υπερλούξ άγχους που έχουμε εμείς εδώ στην Ελλάδα. Υπάρχει η όλως εσφαλμένη εντύπωση, σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ότι αν φύγει ο Α από την Αμερική και έρθει ο Β στη Βρετανία και ο Γ στη Γαλλία, εμείς είτε τη βγάλαμε καθαρή είτε τη βάψαμε.
Μας διαφεύγει το γεγονός ότι εδώ και περισσότερα από σαράντα έτη οι ξένοι επικυρώνουν πόσες φορές έχουμε αυτοχειριαστεί εκλογικά. Μόλις βάζουμε το αυτογκόλ, δείχνουν σέντρα. Πάλι αυτογκόλ εμείς; Πάλι σέντρα δείχνουν αυτοί. Ούτε μία φορά ξένος (πλην Κίσιντζερ που δρομολόγησε τον Αττίλα ’74) δεν έβαλε μόνος του γκολ εις βάρος μας ή μας έσωσε από γκολ. Οι ξένοι αν μας βρουν μπόσικους θα περάσουν, αν διαπιστώσουν ότι είμαστε κορόιδα θα μας τα πάρουν, αν αντιληφθούν ότι δεν πιανόμαστε κορόιδα και έχουμε ισχύ θα συνεργαστούν μαζί μας. Βοήθειες τζάμπα δεν έχει. Ούτε ανερμήνευτες έχθρες.
Το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι οι υπουργοί των ΗΠΑ, αλλά οι υπουργοί, οι βουλευτές και οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας. Αν το χωνέψουμε κάποτε αυτό, θα πάμε παρακάτω. Αλλιώς θα διαβάζουμε αγχωμένοι τις ειδήσεις από τα ξένα, διότι τα δικά μας θα είναι διαρκώς αποκαρδιωτικά.
Οπως έχει ήδη γίνει μνεία από την παρούσα στήλη (30/9/2016) στο σατιρικό διήγημα του Εντγκαρ Αλαν Πόε με τίτλο «Δόκτωρ Πίσσας & Καθηγητής Πούπουλας»* (στα αγγλικά είναι «The System of Doctor Tarr and Professor Fether»), ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία των τροφίμων ενός φρενοκομείου στη νότια Γαλλία, που αλυσοδένουν γιατρούς και νοσοκόμους και καταλήγουν να το διοικούν. Ο επισκέπτης του φρενοκομείου δεν το παίρνει αμέσως χαμπάρι, αλλά κάπου κοντά στο τέλος του διηγήματος το αντιλαμβάνεται. Αυτή η ιστορία φαντάζει γνώριμη στους Ελληνες, ακόμα και σε όλους όσοι δεν έχουν διαβάσει ποτέ τους ούτε λέξη που έχει γράψει ο Πόε…
Παναγιώτης Λιάκος
