••• 4 Ιουλίου σήμερα. Χρόνια μας πολλά! Ως αποικία μικρών και μεγάλων δυνάμεων δεν μπορούμε παρά να γιορτάσουμε την ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ. Κάθε χρόνο τούς τιμάμε. Ουρά κάνουν οι πλούσιοι, οι πολιτικάντηδες και οι ανθυποδιάσημοι για μια χειραψία με τον πρεσβευτή της υπερδύναμης.
••• Οι Ελληνες είμεθα τόσο αμερικανόφιλοι, ώστε ψηφίσαμε για πρωθυπουργό βέρο Αμερικανό, Μινεσοτιανό γκάγκαρο, τον Γιώργο Παπανδρέου! Ο,τι υποδείξει το Αμέρικα το κάνουμε ασυζητητί. Γκέι παρελάσεις θέλουν; Γκέι παρελάσεις θέλουμε. Υιοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια κάνουν; Υιοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια κάνουμε. Ο,τι γουστάρει η Ουσιγκτόνα.
••• Η διαπερατότητα του ημεδαπού πολιτικού συστήματος από την αμερικανική βούληση είναι τόσο έντονη, ώστε έναν πράκτορα είχαμε εμείς στην καρδιά του συστήματος των ΗΠΑ, τον Στήβεν Λάλας, που τον έδωσαν οι (δήθεν) δικοί μας και οι Αμερικανοί τον ρήμαξαν στη φυλακή…
••• Ουδείς ωφέλησε την Ελλάδα ατιμώρητος. Ουδείς την έβλαψε δίχως χειροκροτήματα και ονομασίες δρόμων, λεωφόρων και αεροδρομίων προς τιμήν του.
••• Για την υπόθεση του Στήβεν Λάλας κυκλοφορεί ο αστικός μύθος ότι η κατάδοσή του έγινε κατά… λάθος από την ελληνική πλευρά. Αυτά, φυσικά, λέγονται μη τυχόν και το χάψει κάνας αφελής. Λάθη τέτοιας φύσεως σε τέτοιες υποθέσεις δεν γίνονται. Μόνο λόγω δόλου, συμφέροντος και φιλοδοξιών «ξεφεύγουν» πληροφορίες.
••• Στα καλά νέα τώρα: Βγήκε από τη φυλακή ο Ακης Τσοχατζόπουλος. Εξερχόμενος του σωφρονιστικού ιδρύματος δήλωσε ότι δεν είναι στα καλύτερά του. Τουλάχιστον είναι ζωντανός, σε αντίθεση με αναρίθμητους μακαρίτες και μακαρίτισσες που πέθαναν σε ράντσα νοσοκομείων έχοντας βγάλει καρκίνους κι έχοντας πάθει εμφράγματα κι εγκεφαλικά λόγω της υποκειμένης νόσου της αφραγκίας.
••• Ο Ακης δήλωσε (και μας συγκίνησε ο μπαγάσας) «πάω στο σπίτι μου φυσικά, με περιμένουν η γυναίκα μου και ο γιος μου […] να πω ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ, το χρωστώ στη γυναίκα μου». Παράξενα πράγματα. Η Βίκυ Σταμάτη δεν δήλωνε τον Νοέμβριο του 2017 ότι θα τον χωρίσει τον Ακη;
••• Ελεγε η Βίκυ Σταμάτη για το διαζύγιο: «Από τα βάθη της ψυχής μου σπαράζω αλλά ο ιστός της οικογένειάς μου έχει πλέον διαρραγεί και ως εκ τούτου έχω την ηθική υποχρέωση απέναντι στο μοναδικό παιδί μας να προχωρήσω στη λύση του γάμου μας με τον άνδρα τον οποίο λάτρεψα, λατρεύω, σέβομαι, θαύμασα και θα θαυμάζω».
••• Α, ρε, κατακαημένη Αράχοβα, τι σου ’μελλε να πάθεις…
π
