Oλα έτοιμα για το μεγάλο ταξίδι. Φυλλάδιο, αποσκευές, το πτυχίο του μηχανικού. Να υπήρχε κι ένα πλοίο…Οι παλιοί Συριανοί, όταν ήθελαν να αναφερθούν σε περίπτωση ανθρώπου ο οποίος ποτέ δεν επρόκειτο να τηρήσει την υπόσχεσή του, έλεγαν «Να ο Γειασός». «Γειασός» ήταν το παρατσούκλι απομάχου της θάλασσας, κάπως… ελαφρού στα μυαλά του, που δεν ήθελε (σε λεκτικό επίπεδο τουλάχιστον) να παραδεχθεί ότι, απ’ όλους τους ωκεανούς, τα πελάγη και τις θάλασσες του κόσμου, σ’ εκείνον θα επιτρεπόταν ο πλους μόνο με πλοίο της γραμμής. Σε εμπορικό πλοίο δεν επρόκειτο να ξαναγίνει δεκτός.
Εκείνος, έχοντας έλθει σε ρήξη με το συγκεκριμένο πεδίο της πραγματικότητας και επιδιώκοντας να ξεγελάσει (;) τους συγγενείς, τους γείτονες, τους συναδέλφους, τους φίλους και τους γνωστούς του, ετοίμαζε τα μπαγκάζια του και άρχιζε να χαιρετά κάθε Συριανό που πετύχαινε στο διάβα του. «Γεια σας» από δω και «γεια σας» από κει, του έμεινε το παρατσούκλι «Γειασός».
Με τα πολλά τα «γεια σας» και τη βαλίτσα ανά χείρας έφτανε στο λιμάνι και περίμενε τη λάντζα που θα τον πήγαινε στο εμπορικό πλοίο το οποίο ήταν αρόδο στη Σύρο. Αυτή η λάντζα δεν ερχόταν ποτέ. Υστερα από λίγες ώρες αναμονής, ο «Γειασός» έβρισκε μια ωραία δικαιολογία για να πει σε όποιον ενδιαφερόταν να την ακούσει (συνήθως κανείς) και τραβούσε πίσω για το σπιτικό του.
Ο «Γειασός», πεθαίνοντας, άφησε πίσω του μόνο αυτή τη θλιβερή ιστορία και το παρατσούκλι του. Πριν από δυο τρεις δεκαετίες ακόμα και οι υπέργηροι που τον είχαν γνωρίσει δυσκολεύονταν να θυμηθούν το αληθινό όνομά του.
Τόσο άγνωστος, αλλά και τόσο θανάσιμα οικείος είναι ο Γειασός. Τον απαντάς παντού. Ειδικά στον δημόσιο βίο. Εκεί πηγαινοέρχονται άνθρωποι με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, με μία ή και περισσότερες βαλίτσες στο χέρι και με μια αρμαθιά δικαιολογίες, που τις σκαρφίστηκαν ειδικά για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει (συνήθως κανείς).
Μόνο μία διαφορά έχουν από τον «Γειασό»: Εκείνος δεν έβρισκε πλοίο για να μπαρκάρει. Οι δημόσιοι άνδρες καμώνονται ότι θέλουν να βγουν στα ανοιχτά. Προτιμούν την ελώδη, ασφυκτική και εθιστική ασφάλεια του λιμανιού.
Βίρα και μάινα…
Παναγιώτης Λιάκος
