● Ευτυχώς που συναντήθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τους καλλιτέχνες και ικανοποίησε τα αιτήματά τους, αλλιώς πώς θα άντεχε η ελληνική κοινωνία ακόμα μία απεργία του κλάδου;
● Ηδη, σε θεατρόφιλους έχει σημειωθεί σύνδρομο στέρησης παραστάσεων του Σπύρου Μπιμπίλα, ενώ είναι εκατομμύρια οι απόμαχες του έρωτα που νιώθουν απόγνωση στην ιδέα να μην ξαναδούν τυχαία φωτογράφιση του Βασίλη Μπισμπίκη να φουμάρει αμέριμνος, ενώ η αιθάλη σκεπάζει τα ευρεία πεδία των κοιλιακών μυών του και καθιστά ακόμα πιο σαγηνευτική την παγιωμένη θολούρα του βλέμματός του.
● Και αν απεργούν οι καλλιτέχνες, πώς θα βαστάξουμε τούτη την απόσταση (που, ευτυχώς, για όλους είναι μόνο γεωγραφική, αλλά όχι ψυχολογική);
● Αλήθεια, όταν απήργησαν, η τηλεόραση είχε δικαίωμα να προβάλλει τα εκπληκτικά σίριαλ στα οποία πρωταγωνίστησαν, δευτεραγωνίστησαν ή… κομπάρσισαν;
● Μακάρι να υπάρχει αυτό το δικαίωμα στους πεφιλημένους τηλεοπτικούς σταθμούς, που λειτούργησαν σαν κρυφά σχολειά του Ελληνισμού και έκαναν την πατρίδα ακριβώς αυτό που είναι τώρα…
● Πάντως, η ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών αποτελεί εξαιρετική ιδέα της κυβέρνησης και πρέπει άμεσα να προχωρήσει στην ίδρυσή της∙ υπό έναν όρο: να είναι πρύτανης ο Μητσοτάκης, αντιπρύτανης ο Ανδρουλάκης της ΠΑΣΟΚάρας και εναλλάξ κοσμήτορες σε όλες τις σχολές ο Τσίπρας και ο Κουτσούμπας.
● Οι δύο πρώτοι ηγούνται κομμάτων (Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης) που χρωστούν περίπου μισό δισ. ευρώ και… πείθουν εκατομμύρια ψηφοφόρους ότι μπορούν να «σώσουν» την Ελλάδα, ενώ οι Τσίπρας και Κουτσούμπας πουλάνε σε άλλους τόσους το ληγμένο προϊόν του μαρξισμού, το οποίο δηλητηρίασε τον μισό πλανήτη.
● Ε, όλο αυτό το θέατρο δεν θέλει τόνους ταλέντο για να παιχτεί; Γι’ αυτό πρέπει να γίνει η Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών και να την κουμαντάρουν οι προαναφερθέντες.
π
