● Οι κινήσεις του Λύτρα δεν βγάζουν πολύ νόημα. Δεν έχουν ειρμό, συνέπεια, δεν δείχνουν την ψυχραιμία και την ευφυΐα που (κακώς, κάκιστα) συνηθίζουν να πιστώνουν οι πολλοί στους λίγους του χρήματος, της εξουσίας, της προβολής.
● Μετά τη σκανδαλώδη απόφαση να μην προφυλακιστεί, οι περισσότεροι περίμεναν να κάνει την πάπια, να ξεθυμάνει η ειδησεογραφία που τον αφορά μέχρι να γίνει το δικαστήριο, να πέσει στα μαλακά και από δω παν κι οι άλλες άμοιρες σύζυγοι που θα κακοποιηθούν δίχως να δικαιωθούν.
● Κι όμως, ο Λύτρας διέψευσε όλες τις προσδοκίες. Κινήθηκε άτσαλα, βεβιασμένα. Είναι δικηγόρος, και μάλιστα ονομαστός, και συμπεριφέρεται σαν 17χρονος πρωτάρης μπάχαλος, που πανικοβλήθηκε επειδή τον έπιασαν στα Εξάρχεια να κλέβει μπίρες από περίπτερο, ενώ στο σακίδιο πλάτης κουβάλαγε και δυο τρεις μολότοφ.
● Με την υπόθεσή του δεν εκτέθηκε ανεπανόρθωτα μόνο ο ίδιος, που σακάτεψε στο ξύλο τη γυναίκα του, αλλά και το κράτος, που τον άφησε να αλωνίζει.
● Τη μια οι αστυνομικοί δεν του φοράνε χειροπέδες, την άλλη οι δικαστικές Αρχές τον ξαμολάνε ελεύθερο να… αλωνίζει, την παράλλη το περιπολικό που φυλούσε το σπίτι της ξυλοκοπημένης αφήνει τους οικείους του να μπουκάρουν για να πάρουν τα πράγματά του και δεν συμμαζεύεται.
● Ολα τα παραπάνω συνοψίζονται στο παραδοσιακό «ό,τι υπάρχει από κράτος είναι μεγάλο ανέκδοτο και ιδιαίτερα κακόγουστο». Ξεπαραδιαζόμαστε υπερφορολογούμενοι για υπηρεσίες που όχι μόνο δεν μας ωφελούν, αλλά μας ζημιώνουν.
● Είναι ακριβά τα… λύτρα που πληρώνουμε για την ομηρία μας από την αναξιοκρατία, την ευνοιοκρατία και την προτεραιότητα των κολλητών έναντι ακόμα και της κείμενης νομοθεσίας.
● Και στην επόμενη υπόθεση με πλούσιο, ισχυρό και αναγνωρίσιμο, μέσες άκρες θα γίνουν τα ίδια. Και στη μεθεπόμενη. Τούτο το μαντρί τέτοιο γάλα βγάζει…
π
