Μητροπολίτης Χίου Μάρκος: «Και εμείς εδώ είμαστε Ελληνες»
Ηχηρό μήνυμα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις και την κυβερνητική σιωπή έστειλε με αφορμή τη συμπλήρωση 114 χρόνων από την απελευθέρωση του νησιού από τον οθωμανικό ζυγό
Με πατριωτικό λόγο που δύσκολα ακούγεται πλέον από επίσημα κυβερνητικά χείλη, ο μητροπολίτης Χίου Μάρκος τόλμησε να πει όσα η ελληνική κυβέρνηση αποφεύγει να διατυπώσει απέναντι στην Τουρκία. Την ώρα που η Αθήνα επιλέγει συχνά τη σιωπή, τους χαμηλούς τόνους και μια πολιτική που επικρίνεται για ενδοτικότητα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις, ο ιεράρχης διακήρυξε ότι η ελληνικότητα των ακριτικών νησιών δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Αφορμή στάθηκαν οι εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 114 χρόνων από την απελευθέρωση της Χίου από τον οθωμανικό ζυγό και η πανήγυρη των πολιούχων Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου.
«Και εμείς εδώ επάνω και εμείς είμαστε Ελληνες» βροντοφώναξε από την κεντρική πλατεία της πόλης, ολοκληρώνοντας την ομιλία του την παραμονή της εορτής. Μια δήλωση με διπλό αποδέκτη: την απέναντι τουρκική ακτή, όπου εξακολουθούν να διατυπώνονται διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας μας, αλλά και την Αθήνα, που συχνά μοιάζει να ξεχνά τους ανθρώπους οι οποίοι φυλάγουν Θερμοπύλες στα σύνορα.
«Ισως καμιά φορά ξεχασμένοι από τους ανθρώπους» είπε χαρακτηριστικά για τους Χιώτες, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα ότι οι ακρίτες δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Με αναφορές στον Ομηρο, στον Μέγα Αλέξανδρο, στον Απόστολο Παύλο και στη μακραίωνη εκκλησιαστική παράδοση του νησιού, συνέδεσε την πίστη με την εθνική μνήμη και την ευθύνη υπεράσπισης της πατρίδας.
Οι εορτασμοί κορυφώθηκαν με τις θρησκευτικές και επετειακές εκδηλώσεις προς τιμήν των πολιούχων Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η τελετή στο λιμάνι, όπου υψώθηκε η μεγάλη ελληνική σημαία, με τη συμμετοχή σπουδαστών της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού, της Φιλαρμονικής και στρατιωτικού αγήματος της 96 ΑΔΤΕ.
Μπροστά στη γαλανόλευκη, ο κ. Μάρκος είπε: «Αυτό είναι το ιερό πανί που, όταν περνάει μπροστά μας, υγραίνονται τα βλέφαρα και σπαρταράει η καρδιά μας». Η σημαία, δωρεά του δεσπότη, έγινε το σύμβολο μιας επετείου που υπενθύμισε ότι η εθνική αξιοπρέπεια δεν χωρά ούτε εκπτώσεις ούτε αμφισημίες.