● Ο κοπετός της «ελίτ» (τρομάρα της) για τον θάνατο του Μπουτάρη θα μπορούσε να σε κάνει να πιστέψεις, αν βέβαια είσαι άσχετος με τα ελληνικά πράγματα, ότι πέθανε κάποιος εθνικός ήρωας, ένας τιτάνας της διανόησης, ένας ηρωικός μαχητής πολέμων εναντίον εχθρικών στρατευμάτων, ο απελευθερωτής της Πόλης, ένας άγιος άνθρωπος.
● Παράδοξη εξαίρεση στο αφειδώλευτο κλάμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πήγε μεν στην κηδεία, αλλά χαμογελούσε (βλ. κεντρική φωτό), λες και κέρδισε το λαχείο – προφανώς από αμηχανία ή κάποια ανεξήγητη συνήθεια που έχει…
● Η αλήθεια για την προσωπικότητα του εκδημήσαντα δεν βρίσκεται σε κάποια από τις λέξεις που προηγήθηκαν. Ο Μπουτάρης ήταν ένας αρνητής της γενοκτονίας των Ελλήνων από τον Κεμάλ, υβριστής του λαού μας και διακρίθηκε ως οινοποιός, ως φίλος του Γιώργου Παπανδρέου και διαλεχτός της οικογένειας Μητσοτάκη και αλκοολικός που κατάφερε να καταπολεμήσει το πάθος του.
● Ολα τα προαναφερθέντα τού έδωσαν την απαραίτητη επικοινωνιακή ώθηση ώστε να εκλεγεί (δύο φορές) δήμαρχος Θεσσαλονικέων.
● Στην ιστορία θα μείνει η αποκρουστική τοποθέτησή του με την οποία δήλωσε ότι «χέστηκε» αν ο Κεμάλ «σκότωσε Ελληνες ή όχι».
*Η δήλωσε έγινε σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Αναστάσιο Παπαποστόλου, ιδρυτή του ομογενειακού ιστότοπου greekreporter.com (15/6/2017). Μπορείτε να τη δείτε εδώ:
π