Την ώρα που η Τουρκία απειλεί ευθέως την Ελλάδα με πόλεμο, η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να προσφέρει αντιαεροπορική ομπρέλα στον στενότερο, πλέον, στρατιωτικό σύμμαχο της Αγκυρας. Η ραγδαία διαμόρφωση ενός νέου, εξαιρετικά επικίνδυνου σκηνικού, με την ανοιχτή συμπόρευση της Σαουδικής Αραβίας με την Τουρκία και το Πακιστάν, εγείρει μείζονα ερωτήματα για τις επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη αλλά και τις πρόσφατες αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ.
Το περιβόητο «Σύμφωνο της Μέκκας», το οποίο υπογράφηκε τον περασμένο Αύγουστο στο Ριάντ, πλέον βρίσκεται σε άμεση εφαρμογή. Επειτα από πρόσφατη έκτακτη τριμερή συνάντηση Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, ενεργοποιήθηκε μια έμπρακτη στρατιωτική συμμαχία στα πρότυπα του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, με την αποστολή στρατευμάτων στην αραβική χερσόνησο. Η ρήτρα συλλογικής άμυνας ορίζει ξεκάθαρα πως μια επίθεση σε έναν από τους τρεις θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.
Στόχος είναι η αντιμετώπιση των ασταμάτητων επιθέσεων από τους Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι κλιμακώνουν τη δράση τους. Μόλις τις προάλλες ισχυρές εκρήξεις συγκλόνισαν το Ριάντ, με τους αντάρτες να βάζουν στο στόχαστρο το αεροδρόμιο King Khalid, το διυλιστήριο της Aramco στο Ραμπίγκ, καθώς και στρατιωτικές εγκαταστάσεις στις επαρχίες Νατζράν και Τζαζάν.
Την ίδια στιγμή ο συνασπισμός υπό σαουδαραβική ηγεσία σφυροκοπά τη Χοντέιντα, καταστρέφοντας αποθήκες οπλισμού και πλεούμενα-καμικάζι, σε έναν πόλεμο που δείχνει να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Για να θωρακιστεί απέναντι σε όλα αυτά το Ριάντ προχωρά στην άμεση και ταχεία ανάπτυξη τουρκικών και πακιστανικών στρατιωτικών δυνάμεων μέσα στα σαουδαραβικά εδάφη. Η εξέλιξη βγάζει στην επιφάνεια το απόλυτο οξύμωρο.
Ενα κράτος με αμύθητο πλούτο, τεράστιο πληθυσμό και την ικανότητα να καθορίζει τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου, αποδεικνύεται παντελώς ανίκανο να υπερασπιστεί τα σύνορά του. Αντί να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις, επιλέγει τη βολική λύση ενός «δανεικού» στρατού. Νοικιάζει πρακτικά στρατιωτική προστασία, φέρνοντας στα εδάφη του τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, δηλαδή την Τουρκία, και τη μοναδική μουσουλμανική πυρηνική δύναμη στον πλανήτη, το Πακιστάν.
Αντιαεροπορική κάλυψη
Μπροστά σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η στάση της κυβέρνησης προκαλεί απορία. Διατηρεί αυτή τη στιγμή στο Γιανμπού, της Σαουδικής Αραβίας, μέσω της ΕΛΔΥΣΑ, μια ελληνική συστοιχία Patriot, προσφέροντας από το 2021 κρίσιμη αντιαεροπορική κάλυψη. Προστατεύει, δηλαδή, με ελληνικό προσωπικό και μέσα ένα κράτος το οποίο μόλις συγκρότησε ενεργό στρατιωτικό μέτωπο με τη σταθερή απειλή της Ελλάδας.
Το να συντάσσεσαι με ένα καθεστώς που φέρνει τον τουρκικό στρατό ως ασπίδα του, την ώρα που η Αγκυρα διατηρεί το casus belli για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, κατέχει παράνομα τη μισή Κύπρο και παραβιάζει διαρκώς τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, στερείται κάθε λογικής. Παρά τα προφανή δεδομένα, το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε μόλις πριν από λίγες ημέρες να παρατείνει την παραμονή των ελληνικών Patriot στην αραβική χερσόνησο.
Κυβερνητικές διαρροές αφήνουν να εννοηθεί πως βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις για την επίτευξη μιας μονιμότερης συμφωνίας, με τα κύρια θέματα να αφορούν την κάλυψη του κόστους, την αντικατάσταση των πυραύλων που έχουν χρησιμοποιηθεί σε αναχαιτίσεις, αλλά και τη χρηματοδότηση της αναβάθμισης των ελληνικών συστημάτων από το Ριάντ.
Το εθνικό συμφέρον όμως δεν μετριέται αποκλειστικά με οικονομικούς όρους. Το να δεσμεύεται κρίσιμος αμυντικός εξοπλισμός της χώρας για να καλυφθούν οι αδυναμίες του άμεσου συμμάχου της Τουρκίας αποτελεί ακατανόητη επιλογή από τον πρωθυπουργό. Η μόνη επιβεβλημένη και λογική κίνηση για την ελληνική κυβέρνηση είναι η άμεση επιστροφή των Patriot στη βάση τους, εκεί όπου πραγματικά χρειάζονται για τη θωράκιση της πατρίδας.
