Διαδηλώσεις σε ευρωπαϊκές χώρες για ακρίβεια και παιδεία
Στη Γαλλία συνεχίστηκαν για έκτο συνεχόμενο Σάββατο, η κινητοποίηση ωστόσο χάνει τη δυναμική της
Με αιτήματα για τους μισθούς, τις δημόσιες υπηρεσίες, τις συνθήκες σπουδών, την αξιοπρεπή στέγη, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν για έκτο συνεχόμενο Σάββατο σε όλη τη Γαλλία, ενώ οι διαδηλώσεις με ανάλογα αιτήματα έχουν εξαπλωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Στη Γαλλία η συμμετοχή ήταν γενικά μικρότερη. Σε όλη τη χώρα, οι διοργανωτές κατέγραψαν 150.000 διαδηλωτές, έναντι 200.000 την προηγούμενη εβδομάδα και 800.000 στις 17 Οκτωβρίου, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών, που κάνει λόγο για ένα κίνημα “που έχει μειωθεί αισθητά” κατέγραψε 82.500 άτομα, έναντι 106.000 του περασμένου Σαββάτου.
Στο Παρίσι, στην πορεία διακρίνονταν σημαίες και γιλέκα συνδικάτων, αριστερών κομμάτων και των “κίτρινων γιλέκων” και πλακάτ που έγραφαν “Όχι στην άδεια για δολοφονία”, καθώς αναφέρονταν στον νόμο για το “τεκμήριο νόμιμης χρήσης των όπλων από τις δυνάμεις επιβολής του νόμου” που υιοθετήθηκε την Παρασκευή. Δεκάδες είναι οι διαδηλωτές που τραυματίστηκαν σοβαρά από τις δυνάμεις επιβολής του νόμου, από την αρχή του μεγάλου κινήματος κοινωνικής διαμαρτυρίας, πριν από δύο μήνες. Ανεξάρτητοι παρατηρητές και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταγγέλλουν ένα “αδικαιολόγητο” και “δυσανάλογο” επίπεδο καταστολής, το οποίο κατέπληξε ακόμη και τους εισηγητές του ΟΗΕ.
Στη Λιόν, στη νοτιοανατολική Γαλλία, όπου οι διαδηλώσεις είχαν απαγορευτεί σε μια μεγάλη περίμετρο, πορείες που δεν είχαν λάβει άδεια να διεξαχθούν επιχείρησαν να φτάσουν στο κέντρο της πόλης το απόγευμα. Οι δυνάμεις επιβολής του νόμου έκαναν χρήση δακρυγόνων και οι πορείες διαλύθηκαν, σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου. Όπως και τα προηγούμενα Σάββατα, περίπου 70.000 αστυνομικοί και χωροφύλακες αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα.
Στη Μασσαλία 4.600 πολίτες διαδήλωσαν, σύμφωνα με τη νομαρχία. Ο αριθμός παραμένει σταθερός. Ωστόσο, η πορεία χωρίστηκε στα δύο, το ένα τμήμα της μετατράπηκε σε διαδήλωση που δεν είχε πάρει άδεια για να διεξαχθεί. Οι δυνάμεις επιβολής του νόμου έκαναν χρήση δακρυγόνων για να την απωθήσουν. Μέσα στη σύγχυση, κάποιοι έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων, οι φλόγες επεκτάθηκαν σε οχήματα, με αποτέλεσμα να παρέμβει η πυροσβεστική.
Στη Λιλ, συγκεντρώθηκαν περίπου 5.000 διαδηλωτές και μια μπάντα έπαιζε το τραγούδι “The Hanging Tree” από τη σειρά “The Hunger Games”, που αναφέρεται στην εξέγερση ενός λαού ενάντια σε μια αυταρχική εξουσία. Σύμφωνα με τη νομαρχία, επεισόδια ξεκίνησαν όταν κάποιες εκατοντάδες “εχθρικά” άτομα, “κατέστρεψαν συστηματικά” διαφημιστικές πινακίδες, αναποδογύρισαν κάδους απορριμμάτων και εκτόξευσαν αντικείμενα. Η ένταση κλιμακώθηκε προς το τέλος της πορείας με ανταλλαγή δακρυγόνων.
Τριήμερο κινητοποιήσεων σε ευρωπαϊκές χώρες
Χιλιάδες άνθρωποι πραγματοποίησαν πορεία στο κέντρο της Λισαβόνας το Σάββατο, παρά την έντονη βροχόπτωση, για να διαμαρτυρηθούν για την αύξηση του κόστους διαβίωσης, την επιδείνωση της στεγαστικής κρίσης και τους χαμηλούς μισθούς. Η διοργανώτρια CGTP, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική ομοσπονδία της χώρας, ζήτησε υψηλότερους μισθούς και συντάξεις, χαμηλότερες τιμές για βασικά αγαθά και υπηρεσίες και μέτρα για τον περιορισμό του κόστους στέγασης.
Οι διαδηλώσεις εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής έκκλησης συνδικάτων και ενώσεων υπεράσπισης του δικαιώματος στη στέγη για συντονισμένες διαδηλώσεις από την Παρασκευή 20 έως την Κυριακή 22 Νοεμβρίου.
Από το Μιλάνο και το Λονδίνο μέχρι το Άμστερνταμ και τη Λωζάνη, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους σε όλη την Ευρώπη την Παρασκευή, κατά της “στρατιωτικοποίησης” της κοινωνίας και διεκδικώντας ένα μέλλον για τους νέους μέσα σε κλίμα κοινωνικής οργής που ενισχύεται από την άνοδο του κόστους διαβίωσης.
“Σε αρκετές χώρες, οι νέοι ζουν την ίδια κατάσταση, την επισφάλεια. Πρέπει να επιλέγουν μεταξύ της στέγασης, της υγειονομικής περίθαλψης και της επαρκούς τροφής”, δήλωσε με αγανάκτηση η Μανόν Μορέ, γενική γραμματέας της εθνικής ένωσης φοιτητών Γαλλίας (UNEF).
Ο Γιαν, καθηγητής σε λύκειο του Παρισιού, δήλωσε ότι συμμετείχε “τόσο για να στηρίζει τα αιτήματα των μαθητών λυκείου όσο και για να διαμαρτυρηθεί για το υψηλό κόστος διαβίωσης και την πολιτική καταστροφής των δημοσίων υπηρεσιών”.
